मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

दैवी दान

मनीषा · · जे न देखे रवी...
लेखनविषय:
वेदना ही आज माझी - अंतरीची साद आहे देह माझा चंदनी अन चित्ती तुझा नाद आहे । जगताना जगले असे मी ध्यास तुझा घेउनी उमगले अंती आता - श्वास माझा तूच आहे । दिवस चालती काळोखाला सांगाती घेउनी रवी-शशी नभी असता अंधाराचे नाव आहे । सतत वर्षती अमृतधारा परोपरी धरेवरी अंतरी स्मरणांचा धगधगणारा दाह आहे । वाटेवर चालता मिळे काटेरीच पखरण ही रंग गंधी फुलाफुलांचा गाव तर दूर आहे । चांदण्यांची शुभ्र फुले - वेचियली मी येथे भंगलेल्या स्वप्नांचा त्या आज मला शाप आहे । डोळ्यांनी माझीया आजही, घात माझा केला सांगितले सार्‍यांना की दुः खाचा हा घाव आहे । र्‍हुदयीच्या जखमा अशा अलवार मी त्या जपल्या बोल कशी लावू ? - मम दैवाचे ते दान आहे ।

वाचने 2045 वाचनखूण प्रतिक्रिया 11

अनंता 24/04/2009 - 15:30
मस्त गजल. घरी आमच्या शब्दाला काडीचीही किंमत नसल्याने, संस्थळावर आम्ही फुकट समुपदेशन करत असतो ;-)

अश्विनि३३७९ 24/04/2009 - 15:56
हो नक्की लक्षं देइन.. पहीलाच प्रयत्न होता ..

In reply to by अश्विनि३३७९

अश्विनि३३७९ 24/04/2009 - 16:00
चुकुन प्रतिक्रिया प्रतिक्षित झाली.. चुक भुल द्यावी घ्यावी ..

क्रान्ति 25/04/2009 - 08:54
:) कविता आवडली. क्रान्ति {मी शतजन्मी मीरा!} www.mauntujhe.blogspot.com

मदनबाण 25/04/2009 - 09:15
चांदण्यांची शुभ्र फुले - वेचियली मी येथे भंगलेल्या स्वप्नांचा त्या आज मला शाप आहे । व्वा.छानच... :) मदनबाण..... I Was Born Intelligent,But Education Ruined Me. Mark Twain.

शितल 26/04/2009 - 18:34
कविता एकदम मस्त आहे. :)

प्राजु 26/04/2009 - 21:39
आवडली खूप. :) - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/