भूल पडली सागराची चंद्रवर्खी रातीला
बंधने उधळून सारी ती निघाली भेटीला
चांदण्याचे माप ओलांडून अलगद उतरली
बावरी नव परिणिता जणु प्रियकराला बिलगली
सावळ्या सखी-साजणाचा नूर होता आगळा
मत्स्यगंधा रात्र झाली, अन् धुके चहूबाजुला
यामिनीचा मग रुपेरी साज हलके उतरला
धुंदले आकाश होते चंद्र होता साक्षीला
शांत झाली गाज तरीही गोड हुरहुर राहिली
का निशेची पैंजणे लाटात त्या रेंगाळली
रात्र सरली, सागराचे गात्र जागत राहिले
अन् तटावर शिंपल्यांची फक्त उरली पाऊले
जयश्री अंबासकर
Taxonomy upgrade extras
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
3719
प्रतिक्रिया
20
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
भूल पडली
छान गं
रात्र
ग्रेट, ग्रेट ... जयवीताई
सुंदर कविता...
अप्रतिम
सहमत आहे
In reply to अप्रतिम by क्रान्ति
मस्तच..
खुपच सुंदर.. संपुर्ण कविताच आवडली.
फारच सुरेख
सुंदर
शुक्रिया !!
सुरेख कविता
नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी
ओहो! शिंपल्यांची पाउले
In reply to सुरेख कविता by नंदन
+१
In reply to ओहो! शिंपल्यांची पाउले by चतुरंग
चाल ऐका!
अरे वा
In reply to चाल ऐका! by प्रमोद देव
अहा !!
In reply to चाल ऐका! by प्रमोद देव
छान
आभार !