इथे शहाळे म्हणजे संसार आशी कल्पना केलीयं. वरवर कठीण पण आतमधे मधुर गोड पाणी आणी मलाईदार साय पण त्या आगोदर नियतीच्या कोयत्याचे घाव सहन करावे लागतात. माहीत नाही जमलीय का नाही&#128528 वाटले असावे कुणी जवळचे वेचण्या कवडसे उन्हाचे भेटावे कुणीतरी असे.... ऐकण्या हितगुज मनाचे स्वप्न चांदण्या रात्रीतले कधी न मी पाहीले भेटावा चंद्र कोजागिरीचा.... असे कधीही मला न वाटले अवसान उसने कधी आणलेच नव्हते तुझ्यासाठी मी तारे तोडून आणीन... चांदण्यांचा गजरा करून तुझ्या केसांत माळीन... असे कधीच म्हटंले नव्हते तू ही घेतल्या नव्हत्या कधी आणाभाका.... फक्त एवढंच म्हंटली होतीस, नेहमीच उभी राहिन हात धरुन मी तुझा... मी तुझी सावित्री,तु सत्यवान माझा , असेही तू कधी म्हटंले नव्हते किती सोसल्या त्या कळा... किती पाहीले ते सोहळे भोगले किती क्षण अमृताचे.... किती गोठले उमाळे मिळवण्या थेंब अमृताचे तुझ्यासवे..... आजवर जपले हे शहाळे.