कुणा न कळता भेटत होतो तेव्हा आपण
शब्दा वाचुनी जाणत होतो तेव्हा आपण.
नुकता वसंत आला झाड झाड मोहरले
नुकते हृदयी आपुल्या प्रीत झरे पाझरले
नवे फुलोरे झेलत होतो तेव्हा आपण.
भिडता डोळ्यास डोळे हृदयी अनामिक सूर
पळभर दूर होता का उठते मनी काहूर
मनो मनी का झुरत होतो तेव्हा आपण.
तुझ्या आसपास माझे उगाच घुटमळने
नजरेच्या कोनातून हळूच तुझे बघणे
जरा आगळे वागत होतो तेव्हा आपण.
दीपक पवार.
काव्यरस
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
1331
प्रतिक्रिया
2
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
क्या बात है!
खूपच छान. आवडली.
सं - दी - प
धन्यवाद.
In reply to क्या बात है! by चांदणे संदीप
आपले मनःपूर्वक आभार.