मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

वेडा वेडा पाऊस..

प्राची अश्विनी · · जे न देखे रवी...
काव्यरस
वेडा वेडा पाऊस.. वेडा म्हणजे वेडा म्हणजे किती वेडा पाऊस? काळ वेळ नाही, नुसती पडायची हौस.. छत्री विसरून निघाले तुझ्याकडे यायला, होतं असं चुकून, कळावं ना पावसाला? वेडाच तो, आला धावत, धो धो बरसला. म्हणून भिजले, नको ना रे भलता अर्थ लावूस! भिजून बिजून आलं असं तर चहा कुणी करतोच ना? बिनसाखर असला तरी गोड आपण म्हणतोच ना? घोट घोट पिता पिता गप्पा छाटत बसतोच ना? म्हणून थांबले, नको की रे भलता अर्थ लावूस! बरं, पडायचं तर गुपचूप पडावं नं पावसानं? कशाला त्या विजा बिजा आणि वर गडगडणं? घाबरेल कुणीही, असलं वेडं याचं वागणं! म्हणून बिलगले, नको हो भलता अर्थ लावूस! तूही वेडा, मला म्हणतोस, नको आता जाऊस.. वेडा म्हणजे वेडा म्हणजे किती वेडा.... अरे पाऊस!.

वाचने 5884 वाचनखूण प्रतिक्रिया 17

तूही वेडा, मला म्हणतोस, नको आता जाऊस.. वेडा म्हणजे वेडा म्हणजे किती वेडा.... अरे पाऊस!. क्लास...! मजा आगया. -दिलीप बिरुटे

कर्नलतपस्वी Sat, 09/24/2022 - 10:44
"एक तरी ओवी अनुभवावी". असाच काहीसा अनुभव पावसात भिजण्याचा आणी अचानक कुणी तरी भेटण्याचा. चिंब चिबं निथळत जाताना अचानक कुणीतरी दिसावे दामिनी कडाडताना ओळखीचे सुर कानी पडावे अन्यथा दातावर दात वाजवीत कुडकुडत घरी यावे पडश्याने बेजार होताना मनातले मांडे मनातच खावे मस्तच कवीता आहे.

मस्त ! सुंदर ! मुक्तछंद / मुक्तक वगैरे प्रकार फारसे आवडत नाहीत पण वरील कवितेतील रोमॅन्टीक टच एकदम आवडुन गेला! लिहित रहा.