Skip to main content
लेखक प्राची अश्विनी यांनी शुक्रवार, 29/04/2022 17:39 या दिवशी प्रकाशित केले.

वैशाखाची ऊन्हं जेव्हा नको नको झाली,
वळीवाची आठवण उमलून आली.
बहाव्याने केली रिती फुलांची पखाल,
पंगा-याच्या अंगावर खुळावली लाली..

सावरीच्या म्हातारीला पंख पंख फुटे,
वयासंगे उडुनिया गेले तिचे काटे.
चाफ्याचा बहर जणू बैराग्याची झोळी,
धरू धरू म्हणताना काहीतरी सुटे.

सुकलेले पात्र, मधे खोल खोल डोह,
सुटता सुटेना कसा जीवनाचा मोह.
काठावर कुणी वेडा सूर तोलणारा,
कंठी त्याच्या मल्हाराचा ओला अवरोह.

ऐकुनिया बकुळी ती लाजली जराशी,
चित्त तिचे उडुनिया गेले कुणापाशी?
नादावले मन तिचे उतू उतू जाई
पायापाशी म्हणूनच नव्हाळीची राशी.

वैशाखाची उन्हं मग गंधमय झाली
वळीवाची आठवण दूरदूर गेली...

लेखनविषय:

वाचने 5068
प्रतिक्रिया 17

प्रतिक्रिया

आवडली रचना. लिहिते राहा.

-दिलीप बिरुटे


चित्रात तरंगावे तल्लीन काव्य बिंदू
तैसी कवियत्री प्राची अश्विनींच्या
अभिजात काव्याची प्रचिती खास


नितांतसुंदर आणि चित्रदर्शी, फार आवडली कविता....

होरपळून टाकणर्‍या वैशाख वणव्यामधे अचानक वळीव आल्यावर जो अनुभव येतो तोच अनुभव ही कविता वाचताना आला.

उन्हाळ्यावरची सुखद कविता बर्याच दिवसांनी वाचायला मिळाली.

मिपावरच्या सर्वोत्तम कवितांची यादी बनवायची झाली तर त्या यादित ही कविता नक्की आली पाहिजे.

पैजारबुवा,


In reply to by प्राची अश्विनी

उत्तर भारतात उन्हाळ्यात उन बाधू नये म्हणून पिकलेल्या बेलफळाचे सरबत पितात.जागोजागी सरबताच्या हातगाड्या उभ्या दिसतात.