मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

जुनसर

मायमराठी · · जे न देखे रवी...
लेखनविषय:
मॉल संस्कृती व ऑनलाईन शॉपिंगच्या झगमगाटापुढे टिकण्यासाठी बऱ्याच दुकानांना कात टाकावी लागली. ज्यांना नाही जमलं ती तशीच दिवाळीच्या गजबजाटात जुनं अस्तित्व टिकवण्याचा क्षीण प्रयत्न करत असतात , त्यांना समर्पित... काजळलेल्या भिंती,त्यांत लपलेला जुनसर वास. मिणमिणती पणती, आसपास जाणवणारा जगण्याचा आभास . खरखरीत फरशी, तिथे घुटमळणारा वावरण्याचा त्रास . लटकत्या हिंमती ,त्यांच्यात असलेली गबाळेपणाची रास. हरलेल्या किंमती,त्यांत मिसळलेला अजीजीचा आवाज . मंद मंद भुवई, तिच्यात सामावलेला अनुभवाचा प्रवास . खडखडती नाणी,त्यांत अडकलेले अर्थशास्त्रही भकास . शून्यातली दृष्टी, तिच्यात कशी येणार सणाची मिजास? थकलेली पाटी, तिच्यातून उडलेली चैतन्याची आरास. श्वासांचीच विक्री, उच्छ्वासांचीच परवली, बदललेल्या जगाला 'Happy Diwali'. - अभिजीत

वाचने 2677 वाचनखूण प्रतिक्रिया 5

राघव Wed, 11/20/2019 - 06:37
वेगळा विचार. उगाचच, पुलंच्या आजी आजोबांचे, त्यांनी स्वतः केलेले उदास वर्णन आठवले.

मायमराठी गुरुवार, 11/21/2019 - 00:04
मी अशी खूप दुकानं बघितली आहेत. गलबलून जायला होतं; काहीच सुचत नाही. काळाचा वरवंटा हळूहळू अशा दुकानांना व मालकांना सपाट करुन टाकतो. असो. आपल्याला हे लिखाण वाचून पु लं च्या लेखनाची आठवण व्हावी यापरतं भाग्य काय असावं? मनोमन आभार.

यशोधरा गुरुवार, 11/21/2019 - 10:55
काय लिहावे? प्रत्ययकारी वातावरणनिर्मिती. जुने जाऊद्या मरणालागी, म्हणावे का?
काळाचा वरवंटा हळूहळू अशा दुकानांना व मालकांना सपाट करुन टाकतो
खरं आहे. मी जाता राहील काय, काय हे सजीव, निर्जीव सर्वांसाठी त्रिकालाबाधित कटू सत्य आहे.