हळुवार सोडवावं एकेका आठवणीचं पान.. कुठ्ठं फाटू न देता, न चुरगळता... निगुतीनं घड्या घालून होड्या कराव्या त्यांच्या.. आणि सोडून द्याव्या अलगद, वाहत्या आयुष्यावर... खरंच असं करून बघ. खरंच.. मग पुन्हा एकदा अनुभवशील सावरीचं हल्लक मोकळेपण... अगदी मन भरून...