मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

अंधार काठ

चांदणशेला · · जे न देखे रवी...
लेखनविषय:
काव्यरस
अंधारा काठी उगवल्या राती आकाशी पेटते चंद्रदिव्यांची ज्योती गडद रंगांनी नभ गुरफटते सावल्यांच्या रानात रेशमी चांदणं उतरते पानांच्या गर्दीत ओला कवडसा पाझरतो झाडांच्या कंठात वारा शीळ घालतो पावला पावलांत मुकी रानवाट मिटते काळोखाच्या कुशीत चिमण्यांचे गाव हरवते

वाचने 2182 वाचनखूण प्रतिक्रिया 7

श्रीगुरुजी 05/01/2018 - 23:10
सुंदर काव्य! खालील पंक्ती विशेष आवडल्या.
अंधारा काठी उगवल्या राती आकाशी पेटते चंद्रदिव्यांची ज्योती

चाणक्य 07/01/2018 - 11:16
तुमचं नाव ही एक कविता आहे राव. 'चांदणशेला'...काय मस्त शब्द आहे.

नाखु 08/01/2018 - 19:05
लहान मुलांच्या शाळेबाबत खरं असं वाटतं "पावला पावलांत मुकी रानवाट मिटते काळोखाच्या कुशीत चिमण्यांचे गाव हरवते" अप्रतिम कविता कविता चुकार नाखु