मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

ते...

ऊध्दव गावंडे · · जे न देखे रवी...
लेखनविषय:
ते हायेत आपलेचं असं समजुनं वागलो केला इस्वासं म्हनून असे भिकीले लागलो फोळं ये लोक हाताले असं दयन दयलं पिठं भरुन नेतानी आमी त्याईले पायलं ताट आमच्या नावाचं सफा त्याईनच केलं खाली सांडलं खर्कटं तेई सावळूनं नेलं तेल घालून डोयात केलं पीकाच राखन देठा लांबोला त्याईनं ठुली आमाले आकन शिसी बसले ते आता जीव काताऊनं गेला हेला पखाली चा शेवटी पानी वाहू वाहू मेला

वाचने 3186 वाचनखूण प्रतिक्रिया 15

ऊध्दव गावंडे Wed, 12/06/2017 - 08:48
ज्वारी ची कणसे खुडून आणल्या नंतर, शेण,पाण्याने लेपून तयार केलेल्या गोलाकार खळ्यात टाकतात. त्यानंतर त्यावर बैलांना फिरवून त्या कणसांतील दाणे बाहेर पडले की ती कणसे बाजूला काढली जातात.(यांनाही काही प्रमाणात दाणे लगडलेले असतात ) व उरलेले कुटार मिस्रीत ज्वारी उफनून जी ज्वारी ची रास तयार होते ते म्हणजे "देठा" माल (सुपर ग्रेड ) यानंतर बाजूला काढलेली कणसे पुन्हा खळ्यात टाकून त्यावर बैल फिरवून उरले सुरले दाणे काढून वरील प्रमाणे तयार झालेल्या ज्वारी ला "आकन" (फेअर ग्रेड ) म्हणतात .

सौन्दर्य गुरुवार, 12/07/2017 - 00:55
कविता छान आहे, कमी शब्दांत सर्व काही सांगून जाते. 'शिसी बसले'चा अर्थ सांगू शकाल का ?

नाखु गुरुवार, 12/07/2017 - 08:33
भेदक कविता अशा एका अर्थवाही कवितेसाठी वाट पाहत होतो इतरेजन दहा रतीब कविता टाकून या विभागात फिरकु नये अशीच तजवीज करून ठेवली आहे

नाखु गुरुवार, 12/07/2017 - 08:33
भेदक कविता अशा एका अर्थवाही कवितेसाठी वाट पाहत होतो इतरेजन दहा रतीब कविता टाकून या विभागात फिरकु नये अशीच तजवीज करून ठेवली आहे