मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

आठवांचा पसारा..

प्राजु · · जे न देखे रवी...
लेखनविषय:
Taxonomy upgrade extras
भुजंगप्रयातात ही कविता लिहिण्याचा प्रयत्न केला आहे.. उगा जाहला आठवांचा पसारा खळेना कशा आज डोळ्यांत धारा सुगंधी क्षणांना जपावे उराशी उडू लागला गंध हा आज सारा असा ठेवला मोगरा मी जपूनी सुकू लागला पाकळ्यांचा पिसारा जरी वादळी घेतली झेप मी ती तुझ्या प्रीतिचा ना मिळाला निवारा जरी टाळतो मी तुझ्या आठवांना तुला पाहता देहि येतो शहारा चला संपला अर्थ या जीवनाचा दिला नीयतीने मला हा इशारा - प्राजु

वाचने 7075 वाचनखूण प्रतिक्रिया 25

ऋषिकेश 19/10/2008 - 02:11
वा प्राजुताई, सुंदर कविता.. एकेक कडवे उ त्त म! आणि वृत्तातही चपखल बसलंय.. (कसंकाय जमतं बॉ एकेकाला भावनांसकट वृत्त सांभाळणं देव जाणे ;) ) त्यातही
जरी टाळतो मी तुझ्या आठवांना तुला पाहता देहि येतो शहारा
हे सर्वात जास्त आवडलं :) -("निवृत्त" व्रूत्तीचा परंतू वृत्तातील इतरांच्या कविता आवडणारा किंचित कवी) ऋषिकेश

बेसनलाडू 19/10/2008 - 02:13
वृत्त जमले आहे; कल्पनाही आवडल्या. सरावाने पर्यायी शब्दयोजनेवर विचार करता येऊ लागला की वृत्तातील गेयता कशी सांभाळायची, 'जपूनी','नीयती', 'देहि' यांसारखी वळणे टाळण्यासाठी काय करायचे हे सुद्धा कळेलच. कविता आवडली, हे वेगळे सांगायला नको. पाकळ्यांचा पिसारा सर्वाधिक आवडला. शुभेच्छा. (आस्वादक)बेसनलाडू

In reply to by बेसनलाडू

मुक्तसुनीत 19/10/2008 - 19:28
हेच म्हणतो. सुबद्ध रचना. कवितेची पणती मनात तेवत ठेवणे महत्त्वाचे.

In reply to by बेसनलाडू

हेच म्हणतो... कविता चांगली झाली आहे... शुभेच्छा... ______________________________ ही आमची अनुदिनी ... http://bhadkamkar.blogspot.com/

फटू 19/10/2008 - 02:24
नितांत सुंदर कविता... विशेषतः जरी टाळतो मी तुझ्या आठवांना तुला पाहता देहि येतो शहारा हे भावलं मनाला... (हा अनुभव आम्ही भारतात असताना खुप वेळा घेतला आहे. आणि तोही प्रत्येक वेळी नविन "तू" च्या बाबतीत ;) ) ("भुजंगप्रयाती य ये सहा वेळा " असा रटटा मारलेला) सतीश गावडे आम्ही इथेही उजेड पाडतो -> मी शोधतो किनारा... A ship in a harbour is safe, but that is not what ships are built for
मुलगी बापाच्या घरी सुरक्षीत असते पण मुलींचा जन्म त्यासाठी झालेला नसतो.

अरुण मनोहर 19/10/2008 - 06:35
असा ठेवला मोगरा मी जपूनी सुकू लागला पाकळ्यांचा पिसारा भाव उत्तम रित्या शब्दबंध आणि मुख्य म्हणजे वृत्तबंध देखील केले आहेत. अभिनंदन प्राजु.

>> असा ठेवला मोगरा मी जपूनी >> सुकू लागला पाकळ्यांचा पिसारा ह्या ओळी तर खूपच आवडल्या :) (वृत्त सांभाळल्याचे १०० मार्क्स :) ) ------ (अवांतर -- मला तरी ही गझल वाटतेय !!!)

मदनबाण 19/10/2008 - 11:52
जरी वादळी घेतली झेप मी ती तुझ्या प्रीतिचा ना मिळाला निवारा व्वा. फारच सुंदर.. मदनबाण..... "Hinduism Is Not a Religion,It Is a Way Of Life." -- Swami Vivekananda

मनिष 19/10/2008 - 12:27
सुगंधी क्षणांना जपावे उराशी उडू लागला गंध हा आज सारा असा ठेवला मोगरा मी जपूनी सुकू लागला पाकळ्यांचा पिसारा
सु-रे-ख!!!!!!!!!!!!!!!!! या ओळी तर प्रतिभेच्या लख्ख साक्षात्काराच्या - गंधावलेल्या, मंतरलेल्या! शब्दच नाहीत दुसरे!!!! खूप आवड्ल्या ह्या ओळी :) - (कोण्या एका काळचा कवी) मनिष

विसोबा खेचर 19/10/2008 - 15:54
सर्वच कविता उत्तम परंतु, असा ठेवला मोगरा मी जपूनी सुकू लागला पाकळ्यांचा पिसारा या ओळी खासच! प्राजू, जियो...! :) तात्या.

असा ठेवला मोगरा मी जपूनी सुकू लागला पाकळ्यांचा पिसारा या ओळी सर्वात जास्त आवडल्या. बाकी ते वृत्त वगैरे काही कळत नाही. पण एकंदरित वाचून छानच वाटले. बिपिन कार्यकर्ते

मीनल 19/10/2008 - 23:54
माझी आधी दिलेली प्रतिक्रिया का दिसत नाही इथे? परत लिहिते ---- मोगरा सुकलेला असला तरीही सर्वात सुगंधित आहे . आता मराठी व्याकरण विसरायला झाले आहे. वृतांबद्दल अजून लिहिले असते तर उजळणी झाली असती.

चतुरंग 20/10/2008 - 00:01
असा ठेवला मोगरा मी जपूनी सुकू लागला पाकळ्यांचा पिसारा हे फारच छान! कविता प्रगल्भ होते आहे. (वरती बेला म्हणतो तसे सरावाने शब्दांची होणारी किंचितशी ओढाताण कमी होऊन अधिक सहजता येईल.) चतुरंग

मानस 21/10/2008 - 00:18
कविता आवडली .... सुगंधी क्षणांना जपावे उराशी उडू लागला गंध हा आज सारा असा ठेवला मोगरा मी जपूनी सुकू लागला पाकळ्यांचा पिसारा ह्या ओळी खासच .....................

प्राजु 21/10/2008 - 04:17
मीनल, चतुरंग, बाळकराम, रामदास आणि मानस.. आपल्या सर्वांचे मनापासून आभार. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

प्राजु, खूप दिवसानी अशी कविता वाचली. "प्रतिभा उरी धरूनी तूं काव्य करीत रहावे" www.shrikrishnasamant.wordpress.com श्रीकृष्ण सामंत "कृष्ण उवाच" shrikrishnas@gmail.com

राघव 22/10/2008 - 15:08
वाहवा! प्राजुताई, खूप सुंदर कविता.. बेश्टेश्ट!! बाकी ते वृत्त वगैरे शब्द डोळ्यापुढे आले तरीही आपली भंबेरी उडते... :D मुमुक्षु