Skip to main content

आठवांचा पसारा..

लेखक प्राजु यांनी रविवार, 19/10/2008 02:00 या दिवशी प्रकाशित केले.
भुजंगप्रयातात ही कविता लिहिण्याचा प्रयत्न केला आहे.. उगा जाहला आठवांचा पसारा खळेना कशा आज डोळ्यांत धारा सुगंधी क्षणांना जपावे उराशी उडू लागला गंध हा आज सारा असा ठेवला मोगरा मी जपूनी सुकू लागला पाकळ्यांचा पिसारा जरी वादळी घेतली झेप मी ती तुझ्या प्रीतिचा ना मिळाला निवारा जरी टाळतो मी तुझ्या आठवांना तुला पाहता देहि येतो शहारा चला संपला अर्थ या जीवनाचा दिला नीयतीने मला हा इशारा - प्राजु
Taxonomy upgrade extras
प्रकटन
आस्वाद
लेखनविषय:
वाचने 7089
प्रतिक्रिया 25

प्रतिक्रिया

ऋषिकेश रविवार, 19/10/2008 02:11
वा प्राजुताई, सुंदर कविता.. एकेक कडवे उ त्त म! आणि वृत्तातही चपखल बसलंय.. (कसंकाय जमतं बॉ एकेकाला भावनांसकट वृत्त सांभाळणं देव जाणे ;) ) त्यातही
जरी टाळतो मी तुझ्या आठवांना तुला पाहता देहि येतो शहारा
हे सर्वात जास्त आवडलं :) -("निवृत्त" व्रूत्तीचा परंतू वृत्तातील इतरांच्या कविता आवडणारा किंचित कवी) ऋषिकेश

नंदन रविवार, 19/10/2008 05:34
ऋषिकेशशी सहमत आहे. कविता आवडली. विचार वृत्तात चपखलपणे बसवणे हे खरंच कौशल्याचं काम.

नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी

बेसनलाडू रविवार, 19/10/2008 02:13
वृत्त जमले आहे; कल्पनाही आवडल्या. सरावाने पर्यायी शब्दयोजनेवर विचार करता येऊ लागला की वृत्तातील गेयता कशी सांभाळायची, 'जपूनी','नीयती', 'देहि' यांसारखी वळणे टाळण्यासाठी काय करायचे हे सुद्धा कळेलच. कविता आवडली, हे वेगळे सांगायला नको. पाकळ्यांचा पिसारा सर्वाधिक आवडला. शुभेच्छा. (आस्वादक)बेसनलाडू

मुक्तसुनीत रविवार, 19/10/2008 19:28
हेच म्हणतो. सुबद्ध रचना. कवितेची पणती मनात तेवत ठेवणे महत्त्वाचे.

फटू रविवार, 19/10/2008 02:24
नितांत सुंदर कविता... विशेषतः जरी टाळतो मी तुझ्या आठवांना तुला पाहता देहि येतो शहारा हे भावलं मनाला... (हा अनुभव आम्ही भारतात असताना खुप वेळा घेतला आहे. आणि तोही प्रत्येक वेळी नविन "तू" च्या बाबतीत ;) ) ("भुजंगप्रयाती य ये सहा वेळा " असा रटटा मारलेला) सतीश गावडे आम्ही इथेही उजेड पाडतो -> मी शोधतो किनारा... A ship in a harbour is safe, but that is not what ships are built for
मुलगी बापाच्या घरी सुरक्षीत असते पण मुलींचा जन्म त्यासाठी झालेला नसतो.

अरुण मनोहर रविवार, 19/10/2008 06:35
असा ठेवला मोगरा मी जपूनी सुकू लागला पाकळ्यांचा पिसारा भाव उत्तम रित्या शब्दबंध आणि मुख्य म्हणजे वृत्तबंध देखील केले आहेत. अभिनंदन प्राजु.

संदीप चित्रे रविवार, 19/10/2008 09:21
>> असा ठेवला मोगरा मी जपूनी >> सुकू लागला पाकळ्यांचा पिसारा ह्या ओळी तर खूपच आवडल्या :) (वृत्त सांभाळल्याचे १०० मार्क्स :) ) ------ (अवांतर -- मला तरी ही गझल वाटतेय !!!)

मदनबाण रविवार, 19/10/2008 11:52
जरी वादळी घेतली झेप मी ती तुझ्या प्रीतिचा ना मिळाला निवारा व्वा. फारच सुंदर.. मदनबाण..... "Hinduism Is Not a Religion,It Is a Way Of Life." -- Swami Vivekananda

मनिष रविवार, 19/10/2008 12:27
सुगंधी क्षणांना जपावे उराशी उडू लागला गंध हा आज सारा असा ठेवला मोगरा मी जपूनी सुकू लागला पाकळ्यांचा पिसारा
सु-रे-ख!!!!!!!!!!!!!!!!! या ओळी तर प्रतिभेच्या लख्ख साक्षात्काराच्या - गंधावलेल्या, मंतरलेल्या! शब्दच नाहीत दुसरे!!!! खूप आवड्ल्या ह्या ओळी :) - (कोण्या एका काळचा कवी) मनिष

दत्ता काळे रविवार, 19/10/2008 13:03
असा ठेवला मोगरा मी जपूनी सुकू लागला पाकळ्यांचा पिसारा - हे आवडलं

विसोबा खेचर रविवार, 19/10/2008 15:54
सर्वच कविता उत्तम परंतु, असा ठेवला मोगरा मी जपूनी सुकू लागला पाकळ्यांचा पिसारा या ओळी खासच! प्राजू, जियो...! :) तात्या.

बिपिन कार्यकर्ते रविवार, 19/10/2008 18:36
असा ठेवला मोगरा मी जपूनी सुकू लागला पाकळ्यांचा पिसारा या ओळी सर्वात जास्त आवडल्या. बाकी ते वृत्त वगैरे काही कळत नाही. पण एकंदरित वाचून छानच वाटले. बिपिन कार्यकर्ते

मीनल रविवार, 19/10/2008 23:54
माझी आधी दिलेली प्रतिक्रिया का दिसत नाही इथे? परत लिहिते ---- मोगरा सुकलेला असला तरीही सर्वात सुगंधित आहे . आता मराठी व्याकरण विसरायला झाले आहे. वृतांबद्दल अजून लिहिले असते तर उजळणी झाली असती.

चतुरंग सोमवार, 20/10/2008 00:01
असा ठेवला मोगरा मी जपूनी सुकू लागला पाकळ्यांचा पिसारा हे फारच छान! कविता प्रगल्भ होते आहे. (वरती बेला म्हणतो तसे सरावाने शब्दांची होणारी किंचितशी ओढाताण कमी होऊन अधिक सहजता येईल.) चतुरंग

दत्ता काळे सोमवार, 20/10/2008 21:33
वृत्तबंध कविता करणे जरा जिकिरीचे असते, तरीसुद्धा तुम्ही ती केलीत, ग्रेट ...

मानस मंगळवार, 21/10/2008 00:18
कविता आवडली .... सुगंधी क्षणांना जपावे उराशी उडू लागला गंध हा आज सारा असा ठेवला मोगरा मी जपूनी सुकू लागला पाकळ्यांचा पिसारा ह्या ओळी खासच .....................

श्रीकृष्ण सामंत मंगळवार, 21/10/2008 08:11
प्राजु, खूप दिवसानी अशी कविता वाचली. "प्रतिभा उरी धरूनी तूं काव्य करीत रहावे" www.shrikrishnasamant.wordpress.com श्रीकृष्ण सामंत "कृष्ण उवाच" shrikrishnas@gmail.com

राघव बुधवार, 22/10/2008 15:08
वाहवा! प्राजुताई, खूप सुंदर कविता.. बेश्टेश्ट!! बाकी ते वृत्त वगैरे शब्द डोळ्यापुढे आले तरीही आपली भंबेरी उडते... :D मुमुक्षु