पास ऑन

पन पूस्तकाचा लासचा चॅप्टर कदी आला कललच नाय
सपनांची गाठोडी तशीच रहाली आयुश्य उरलच नाय

कालच पोरगा पूस्तक वाचीत व्हता
नजर आढ्याला लावून जागीत व्हता

त्याचे डोल्यान बगीतला न कल्ला
सगली सपन पास ऑन झालीन जल्ला

मिथुनदा -- कविता आणि तिची भाषा लई आवडली!!

लपलेला

विनायक प्रभू गुरुवार, 16/10/2008 11:41

https://vipravani.wordpress.com/
कुठेतरी माहित होत लपलेला खरा ब्रिटीश.

बाला

रामदास गुरुवार, 16/10/2008 14:02

डोल्यान पानी आनला तू.

मस्त कविता...

प्रभाकर पेठकर गुरुवार, 16/10/2008 15:17

कविता मस्तच आहे. उत्तुंग स्वप्ने पुरी झाली नाहीत तरी त्यांच्याशी खेळण्यातही कोण मोठेपणा वाटतो. हि भव्य-दिव्य सप्नेच आयुष्य उजळून टाकतात. अभिनंदन.

जांभया टाळण्याचा जालीम उपाय.....झोपा

कविता फारच

स्पृहा गुरुवार, 16/10/2008 17:19

कविता फारच सुंदर आहे , येऊ द्या अशाच सुंदर कविता ! :)

पन

वृषाली गुरुवार, 16/10/2008 18:18

पन पूस्तकाचा लासचा चॅप्टर कदी आला कललच नाय

सपनांची गाठोडी तशीच रहाली आयुश्य उरलच नाय

दादानु केवरं झ्यॅक लिवलय तुमी.

पन पूस्तकाचा लासचा चॅप्टर कदी

होबासराव गुरुवार, 25/02/2016 20:05

कालच पोरगा पूस्तक वाचीत व्हता
नजर आढ्याला लावून जागीत व्हता

त्याचे डोल्यान बगीतला न कल्ला
सगली सपन पास ऑन झालीन जल्ला

जबरा लिवलस दादुस बोल ! पन तु कुट हायस?

अतिशय सुरेख कविता! ब्रिटिश, पुन्हा इथे लिहायला लागा!

बहुगुणी गुरुवार, 25/02/2016 20:48

होबासराव, उत्खननाबद्दल आभार!

ब्रिटिश इतरत्र उपस्थित आहेत, ते ब्लॉगवरही सापडले. त्यांची मनाव पायजे ही इथे मिपावर न वाचलेली विनोदी कथा ब्लॉगवर वाचायला मिळाली. त्यांनी मिपावर पुनरागमन करावं ही विनंती!