जीवनात दूखा:ने डोळ्यात पूर आला तू हासला जरासा ,थकवा दूर झाला तू जन्मलास अन मी जगलो असा नव्याने प्रारब्ध गवसला जो, निशब्द सूर आला उचलता हात बाळा, दिधला जरी धपाटा काहूर मनी माझ्या, भरुनी उर आला इवले हात रेखिती आभाळावर नक्षी तू रागावला कधी, चंद्रास खूर आला तूझी पावले उन्ही,बघता या मेघांनी भिजवण्या धरणी,पाऊस आतूर झाला तूझी ओढ इतूकी, कामास दूर सारी तूज भेटाया रोज बाप फितूर झाला