ही आपुलीच वाजती पाउले. मागे लागली कर्माची भुते. जेव्हा वाळुनीया गेले श्रावणी पाऊस ओले जेव्हा जाळाया लागले उन्ह शिशिरी कोवळे कैलास पाषाणले गंगातीर पुरावले पाणी धरीत्री सांडले आणि आभाळी हरवले रान रहाया कापले ताव करून जाळले दोन्ही करांनी लुटले नाही थोडेही फेडले वारे काजळी माखले तारे नभीचे झाकले सारे प्राण घुस्मटले जारे संचित संपले