ये बात! काही काळाने मागे वळून बघताना वाटतं खरं असं...

ह्म्म..

सुरेख

.

आवडली. शब्दांवर जबरदस्त पकड आहे.

:)

कमी्त कमी शब्दात अत्यंत नेमकी आणि समर्पक.. शेवटचे कडवे तत्वज्ञानाच्या,अध्यात्माच्या वरच्या पातळीला भिडणारे..कविता फारच आवडली. :)

कविता आवडली. पण माझ्या काही चित्रांना लोक म्हणतात, चित्र बघायला आवडले पण कळले काही नाही, तसे झाले आहे. याबद्दल काही लिहिता येईल का?

कळणे-न कळणे यावरून एक जुनी कविता आठवली: http://www.misalpav.com/node/19183

प्रत्येकाला कधी ना कधी असा फोलपणाचा साक्षात्कार होतच असावा . पण तो तात्पुरता... कारण परत जगणे चालू राहतेच. कविता खूप आवडली.

स्वतः स्पष्टीकरणं देत बसू नयेत असं मला वाटतं.>> तरीसुध्दा विचारावसं वाटतं की, कवितेतल्या पहिल्या दोन कडव्यांमधून दिसणारी 'खंत' तिसर्‍या कडव्यात संपते,की चालूच राहते? 'फोल' ह्या शब्दाचा अर्थच तुम्ही बदलून टाकलात ह्या कवितेपुरता ! ग्रेट .. :)

पहिल्या दोन कडव्यांतही तसं पाहिलं तर खंत न दिसता 'मॅटर ऑफ फॅक्ट' टोनही जाणवू शकतो.> मला ते ही 'खंत' हा शब्द लिहितानाच जाणवलं होतं तिन्ही कडव्यांतली अनुभूती कडव्यांच्या क्रमानुसार..(आधी टोचणी,मग निरास.. अशी ) सुटी सुटी मानायची की तिसर्‍या कडव्यातल्या वर्णन आलेल्या साक्षात्कारानंतर ही तिन्ही कडवी लिहिली गेलीत असं मानायचं, एवढाच प्रश्न होता. :) मला कळालं नाही ते, हे की, .............................................................. :)

रोचक कविता. ;) -आजचा शब्द रोचक :)

अत्यंत समर्पक शब्दात बांधलेली रेखिव रचना.

एक्दम छान

सर्व वाचकांचे आणि प्रतिसादकांचे आभार.