इतकं कशाला झाकोळायला हवं
माझ्या नसण्याने?
मला शोध ना..
इथं, तिथं,
फुललेल्या रानफुलात,
कोमेजल्या निर्माल्यात.
दवानं भिजलेल्या रानात,
अंगार ओकणार्या वाळवंटात.
पक्ष्यांच्या स्वैर गाण्यात,
कुठल्याश्या चिरंतन वेदनेतही.
निळ्या मुक्त आकाशात,
अन् करड्या फांदीवरल्या
हळूच डोकावणार्या, बंदिस्त
चार काड्यांच्या घरट्यातही.
जन्म मृत्यूच्या उत्सवात,
आणि निराकार निर्गुणात.
वार्याच्या सळसळीत,
हवेच्या झुळुकीत,
जीवघेण्या वादळात,
नि:शब्द, नीरव शांततेत,
न सरत्या कोलाहलात.
हास्याच्या लकेरीत,
पापणीआडच्या पाण्यात.
पहा नीट एकदा,
कदाचित सापडेनही
तुझ्या मनाच्या एखाद्या,
खोलश्या कप्प्यात.
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
11252
प्रतिक्रिया
33
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
__/\__!!
सुरेख!
!!!
सुरेख !!
निव्वळ
छान झाली आहे
क्या बात है.
छान गं...
+1 सुरेख.
In reply to छान गं... by सुबक ठेंगणी
टाळ्या..............!
सगळ्यांना धन्यवाद
ॐ पूर्णमदः पूर्णमिदं....
आवडली
इथे,
आवडली. ओघवती आहे.
सुरेख!
चिंब वाटलं..
आवडली.
छान
वाचक, प्रतिसादकांचे मनापासून
छान
अप्रतीम!
आवडली कविता. मस्तच. शेवट
भारीच!!!!!
कविता समजली तरी समजलीच नाही,
छान.
जन्म मृत्यूच्या उत्सवात,
उत्तम रचना...! आवडली.
अरेच्चा, ही कविता वाचलीच नव्हती..
+१
In reply to अरेच्चा, ही कविता वाचलीच नव्हती.. by पिवळा डांबिस
वाह ! सुरेख आहे. आवडली...
सुंदर कविता. उदास उदास
नमन