सखा माझा गं सावळा
रूप भुलवी मनाला
गाणी त्याची माझ्या गळां
जीव तयाठायीच गुंतला.
आभाळाचा रंग निळा
भासे त्याचीच गं तनू
भाळी केशरी तो टिळा
हा उगवता सूर्य जणू.
पाखरांची किलबिलाट
मंद धुंद गं हि हवा
येई जागवाया मला
संगे नादमधूर तो पावा.
मी माझेपण अर्पिले
हृदयसख्याच्या चरणी
लाभला जिवाला विसावा
त्याच्या पावन शरणी.
होऊ कशी मी उतराई
सार्थ केले या जीवना
हा प्रत्येक श्वास माझा
त्याच्याकडून उसना....
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
1967
प्रतिक्रिया
12
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
कविता हिट होणार
आहाहा!! खुपच सुंदर आहे हि
व्वाह
+१
In reply to व्वाह by मिसळलेला काव्यप्रेमी
+१
In reply to +१ by शुचि
खुप आवडली!!!
छान हळवी कविता..
खरच छान लिहिली अहे कविता.
प्रतिसादांबद्दल सर्वांचे खूप
चांगली लिहिलीय
मस्त!!
मस्त!!