चंद्र-कळा

चंद्र फुलांचे हार गळा रात्र सजविशी अंग-कळा || धृ. || धुंद धुंद मन, बहर-बंध तन स्पर्श रेशमी, घुसमटतो घन छेड काढता, लटक्या रागे म्हणसी मजला 'कृष्ण-काळा'! || १ || देह उमलले, मिठीत रमले श्वास केतकी, गुंफून पडले रात्री मधुनी, कळीकाळाच्या रंगला हा रास खुळा || २ || एकतनूता, एकतानता, द्वैत मिटले, दोघांकरता आसक्तीच्या मैफिलीत ह्या जीव भोगे ब्रह्म-कळा || ३ || -पूर्वप्रकाशित