दातांची व्यथा

मजेदार आहे. लोकांना समजेल अशी वटवट करण्यासाठी जीभ आणि दात ह्यांची टीम जरूरी असते. नसल्यास बोबडकांद्याचे कोण ऍकणार? म्हणूनच रागावून लोक जसे म्हणतात "कां पाडू ती बत्तिशी?" तसेच कधी जास्त झाले की "जीभ उपटून हातात देईल" असेही म्हणतात!

मजा आली, कवीता छान आहे!

म्हणती ते (लोक) वैतागून गप्प रहाण्या काय घेशी कां पाडू ती बत्तिशी? हे मात्र खरं! :)