पुन्हा डाव तू मांड, मी हारतो..

जगाच्या पटी हा तुझा खेळ सारा
हरेकासमोरी तुझा मोहरा
तुझा ना भरोसा जरी वाटला रे
तरी वाटतो का तुझा आसरा ?

'लढावे' असे वाटले ना मनाला
जसे ठेवले तू तसा नांदलो
तुला खोड होती मला छेडण्याची
तरीही कधीही न मी भांडलो

मला ठाव होता तुझा धूर्त कावा
'धरूनी दबा एकटे गाठणे'
चहूबाजुनी घेरुनी एकट्याला
विजेत्यापरी आवही आणणे !

तुझी चाल दैवा कधी वाकडी वा
कधी चाल होती तुझी थेटही
मला जिंकणेही न मंजूर होते
दिली जिंकण्याची तुला भेट ही

अखेरीस केलीस कोंडी इथे तू
मनापासुनी हार मी मानतो
जरी खेळ आयुष्य झाले तरीही

....रसप....
४ एप्रिल २०१२
https://www.ranjeetparadkar.com/2012/04/blog-post_05.html