बळी राजाच देण ह्याजन्मि तरी फीटणार नाही.

(मराठवाडा, कोकण व इतर जागीही शेतकरी जीव देत आहेत. म्हणुन ही कविता.)

आक्री त अस घडल, शेत करपुन गेल
सावकारी कर्ज, डोंगरा एव्हढ झाल.

वाट अशी खडतर, देव झाला गायब
देव भेटला तरी , राक्षस सरकारी साहेब.

पेरण्या आणल बी, सरकारवानी बोगस होत.
सरकारतरी कस, मा़झ नशिब फुटक होत.

विहिरीने घात केला , पाण्याने एकदम तळ गाठला.
त्रासामुळे मग संसारही भार वाटला.

पाणी आणायच कस? चिंतेत मन विटल
जीव संपवायच वादळ, डोक्यात पुन्हा उठल.

जीव दिला तरी , उत्तर मिळणार नाही.
बळी राजाच देण ह्याजन्मि तरी फीटणार नाही.

बळी राजाच देण ह्याजन्मी तरी फीटणार नाही.