ओल

ओल

चुकवले वार शस्त्रांचे , सुकल्यात सर्व जखमा
नाजूकशी फुलांची,पण्.....ती चीर चिघळती आहे !

थकली कधीच गात्रें , आता आधार लागे
तरिही उरांत कुठली , ही धाव उधळती आहे?

सांजावले कधीचे, बघ, पक्षी उडून गेले
"घे,भरारी घे" ची पण साद हुरळती आहे !

शमवीत वेदनांना धन्वंतरी उगाच
"होकार" ऐकण्याची सणक उसळती आहे !

सरणावरी कधीचे, अश्रू सुकून गेले
फुटल्या घड्यांत मात्र.....ती "ओल" निथळती आहे.....ती "ओल" निथळती आहे !
---------------------------------------------------------------उदय गंगाधर सप्रे-ठाणे-----------------०३-नोव्हेंबर २०११, दु. २ वा.------