धिक्कार हो तुझ्या जिण्याचा धिक्कार हो तुझ्या जिण्याचा तू एक पणती मिणमिणती भिकार ते दिवाळीतले फटाके जे ऊजळती राहून तुझ्या संगती भावना तुझ्या बुळबुळीत अश्रू लेखणी सुतकी रडू लागली वासना तुझ्या विनोदी झुरळ ते वहाणही कच खाऊ लागली जोहार हे जगणे तुझे अन न मागताच तू मुंडके दिले सशाचे फुकाचे हृदय तुझे अन ढगाने मदाने हसूं पाहिले पाटच्या पाण्यातसुद्धा रंग तुजला दिसला खूनाचा वारही तूच केलेस अन खर्चही मागशी आता वेदनांचा प्रेम जे केलेस तेही चोरट्यांना भरपूर दिसले मद्य जे प्यालेस तेही शंभरांना आधीच प्याले प्रार्थना जशी तुझी ती भज्यांवरची माशीच की कंटाळूनी तो हाकली देवही शिळे लपविण्या त्यासही यत्न की अंगारे धुपारे दुपारी सुपारी फोटोतही दिवा तूच लावला विजांच्या कडाक्यातही त्या अंधारही तूच की कमावला का उगाच्या फुशारक्या अन काय तू दिलेस ह्या धरेला का म्हणशी सूर्यास ह्या आंधळा ग्रहण जे लागले तुझ्या डोळा सावकारी हा रथ निघाला तू बैलजोडी ही कोडगी आसूडांचा पाऊस पडला का साहसी सर्व हे, फोड की धिक्कार हो तुझ्या जिण्याचा तू एक पणती मिणमिणती अंतरिक्षात सुस्नात बालक तुझे अन का दाबशी घशात स्वतःच्या माती ? -दैत्य (ऑगस्ट १८, २०११)