एक फुलपाखरू दगडावर बसलं मनात म्हणालं कसं फसवलं मातीमधली ढेकळं काळी पिवून पावसाचं पानी व्हत्यात मातीवानी कुकुचकु कुकुचकु कोंबडा ओरडतोय कुकुचकु तेच आहे का त्याचे हायकू? दरीच्याच काठावर घसा खरडून ओरडतोय माझाच आवाज परत येतोय सांजचा सुर्य क्षितीजावर बुडला किनार्‍यावर दगड रडला हिरवे रान हिरवेगार पाउस नव्हता तर पिवळेशार पिवळेशार समाधी लागावी म्हणून डोंगरावरचे देवूळ अंधारात जाते बुडून पाखरांचा थवा पोटासाठी सकाळी घरट्यातून उडतो सायंकाळी परत येतो - पाषाणभेद (दगडफोड्या) १२/०६/२०११