प्रलय
निनादतो शंख कुणाचा
डमडमतो डमरू संगे
महारुद्राने का उघडला
तिसरा नेत्र नि:संगे
विखार तो डंख शेषाचा
कडकडतो दामिनी संगे
सागराने का बुडवला
भयभीत मित्र अंतरंगे
पसरतो पंख तमाचा
घणघणतो मृदुंग संगे
कालाग्नी का चेतवला
भाजूनी आकाशछत्र दुभंगे
ढळतो पंथ पृथ्वीचा
धडधडतो उल्काप्रपात संगे
हलाहल तो पचवलेला
कंठही लालीत आज रंगे
|- मिसळलेला काव्यप्रेमी -|
(१७/०३/२०११)
काव्यरस
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
4779
प्रतिक्रिया
14
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
मस्त !
मस्त !
वा! मस्त आणि समयोचित!
वा! मस्त आणि समयोचित!
मिसळलेला काव्यप्रेमी -मस्त
मिसळलेला काव्यप्रेमी -मस्त जमलीय
विखार तो डंख शेषाचा
कडकडतो दामिनी संगे
सागराने का बुडवला
भयभीत मित्र अंतरंगे
छान... आवडली कविता....
छान...
आवडली कविता....
रौद्ररस जबरदस्त ... एकदम
रौद्ररस जबरदस्त ... एकदम शब्दाशब्दात अंगार भरलाय
आवडली.
आवडली.
वाह!रौद्ररस जबरदस्त!!
वाह!रौद्ररस जबरदस्त!!
उंच कविता आहे. जब्बरदस्तच.
उंच कविता आहे. जब्बरदस्तच.
विखार तो डंख शेषाचा
कडकडतो दामिनी संगे
सागराने का बुडवला
भयभीत मित्र अंतरंगे
भन्नाट सुचले आहे.
छान कल्पना
कल्पना आवडली.
हे कोणते वृत्त आहे?
ही वाचायची राहिली होती.....:)
ही वाचायची राहिली होती.....:).....प्रेमा कडून प्रलयाकडे कस वळलास रे बाबा :)
कडक
खूप छान कविता
आठवण
आज या कवितेची फार आठवण झाली.
चपखल.
चपखल.
कविता आवडली
पण आज इतके काही विशेष झाले नाही. (म्हणजे प्रलय वगेरे म्हणण्या एवढे)
झुरळे झाली की बेगॉन मारावेच लागते आणि ते संपले तर पॅरागॉन असतेच ना जवळ?
पैजारबुवा,