गुपित !

अथांग जे न देखे रवी...
शब्दांचे किती-कसे, उभे आडवे वळसे.. भाव ओथंबले त्यात, ओठीं काही येत नसे ! हो, डोळे बोलतात कधी, भाषा एक साधी-सुधी.. ज्याची त्याला समजावी, कुणी-कुण्णी नको मधी ! काही हलके इशारे, उभ्या अंगाला शहारे... भर उन्हातही जणु, मनभर गार वारे ! क्षणी असे हरवणॆ, आणि पुन्हा गवसणॆ... तुझी-माझी लपाछपी, सार्‍या गावाचे बहाणे !!
वर्गीकरण
लेखनविषय:
4 टिप्पण्या 1,233 दृश्ये

Comments

राघव नवीन

मनभर गार वारे ... ही शब्दयोजना आवडेश. पु.ले.शु.
राजेश घासकडवी नवीन

तिसरं कडवं मस्त जमलंय. शब्दांचे वळसे, गावाचे बहाणे हेही आवडलं. तिसऱ्या कडव्यात लयही छान जमली आहे. ती जर इतर कडव्यांत जमली असती तर बहार आली असती. लिहीत राहा.
नगरीनिरंजन नवीन

अप्रतिम! हो, डोळे बोलतात कधी, भाषा एक साधी-सुधी.. ज्याची त्याला समजावी, कुणी-कुण्णी नको मधी ! हे खासच.