Skip to main content

(पाल बोले सरडीला )

लेखक अडगळ यांनी बुधवार, 22/09/2010 00:00 या दिवशी प्रकाशित केले.

पाल बोले सरडीला , जळले गं अंग,
अंग अंग होळी झाले , शेपटीचा भंग.

ओट्यावरी होते , दूध आणि पाव,
माशी खेळे लोण्यासंगे , नाचे डासराव,
झुरळाच्या मिश्यावरी , तुपाचे तवंग.

तापुनिया दूध , साय वर येई,
गिळण्या या चंद्रबिंबा , पाल झेप घेई,
जन्म तुझा पालीचा गं , नव्हे बजरंग.

सोडुनिया शेपटाला , पाल मुक्त होई,
नासकवणीसाठी , घरभर घाई ,
जळे काया कुठे , कोणी खाण्यामध्ये दंग.

काव्यरस
करुण
लेखनविषय:
वाचने 3316
प्रतिक्रिया 22

प्रतिक्रिया

रेवती बुधवार, 22/09/2010 00:10

आता नासकवणी माझ्या खाण्याच्या पदार्थातून बाद!
बाकी विडंबन छान!
ओट्यावरी होते , दूध आणि पाव,
माशी खेळे लोण्यासंगे , नाचे डासराव,
झुरळाच्या मिश्यावरी , तुपाचे तवंग.

हे फार आवडले.

डावखुरा बुधवार, 22/09/2010 00:15

भन्नाट ....................एकदम चुरगळुन मुरगळुन थुकलास मित्रा.......... :=))
प्रतिभाशक्तीस दाद..

अनामिक बुधवार, 22/09/2010 00:22

एकदम चुरगळुन मुरगळुन थुकलास मित्रा

हा हा हा... भन्नाट कवितेला, भन्नाट प्रतिसाद!

पैसा बुधवार, 22/09/2010 09:14

अडगळीतूनच हे सगळे येऊ शकते!!!

तापुनिया दूध , साय वर येई,
गिळण्या या चंद्रबिंबा , पाल झेप घेई,
जन्म तुझा पालीचा गं , नव्हे बजरंग.

;)

भन्नाट!!

३_१४ विक्षिप्त अदिती बुधवार, 22/09/2010 09:42

झक्कास विडंबन!

बाकी या मेव्याने, लोळण्याच्या नादात, एच्टीएमेल कोडचंही विडंबन केलेलं दिसतंय प्रतिसादात!