Skip to main content

चाललो मी....

लेखक स्वानंद मारुलकर
Published on बुधवार, 01/09/2010
व्याकूळसे उसासे टाकीत चाललो मी आवेग आसवांनी झाकीत चाललो मी माथ्यावरील जाचे ओझे युगायुगांचे हा भार सोसवेना वाकीत चाललो मी हा देह दग्ध होतो वणव्यात अंतरीच्या वाटेवरी निखारे फेकीत चललो मी मद्यास पूर येतो डोळ्यात आज माझ्या प्याले उदासवाणे झोकीत चाललो मी नाही कुणीच आले वाटेवरी पुसाया का कोरडे खुलासे ऐकीत चाललो मी ? हा क्रूर जीवघेणा रस्ता मला हवासा होऊन पूर्ण त्याच्या अंकीत चाललो मी -स्वानंद http://amrutsanchay.blogspot.com/
काव्यरस
करुण
लेखनविषय:
वाचन संख्या 1678
प्रतिक्रिया 7

प्रतिक्रिया

विश्नापा बुधवार, 01/09/2010
खूपचं छान! खास करुन........... माथ्यावरील जाचे ओझे युगायुगांचे हा भार सोसवेना वाकीत चाललो मी

शुचि बुधवार, 01/09/2010
>> नाही कुणीच आले वाटेवरी पुसाया का कोरडे खुलासे ऐकीत चाललो मी ? >> वाचून गलबलून आलं. एकंदर कविताच करूण आहे.

NEWYORKER गुरुवार, 02/09/2010
आपले काव्य आवडले. काव्याचा झोक गझलकडे झुकणारा वाटला. गजलेच्या नियमा प्रमाणे आपल्या चार पाच कडव्यान्ची एक गजल होउ शकते. मराठीत गजला लिहील्या गेल्या पाहिजेत. आपले अभिनन्दन.

निरन्जन वहालेकर गुरुवार, 02/09/2010
मद्यास पूर येतो डोळ्यात आज माझ्या प्याले उदासवाणे झोकीत चाललो मी व्वा ! क्या बात है ! ! ! अतिशय आवडली गझल

बबु शुक्रवार, 03/09/2010
कविते तुझी आठवण होते... जेव्हां रक्तिम वर्ण पहातो असो उषेचा वा क्रांतीचा दिसतो कृषिवल वा श्रमजीवी रण्रणत्या उन्ही विषमतेच्या अंतर्मन घामेजते कविते तुझी आठवण होते...