जखम! | मिसळपाव

"स्मृती" प्रेम एक अनुभव वाचलं आणि जखमेवरची खपली निघाली. नव्हतच करायच सफल तर हे घडाव का? नव्हतीच मिळायची साथ तर प्रेमात पडाव का? का नसते भान मनाला जात पात या सगळ्याचे . का जखडती पाश तनाला नुसत्या एका नजरेचे? तट्तट तुटती बन्ध मागचे माय बाप भावंडांचे . ध्यास एक लागतो जीवाला कसले खेळ हे नियतीचे? घायाळ जखमी ; वाट न सरते पाउलान्चे मनाशी बन्धन तुटते ओढ मागची पुढे जायचे मरणानन्तर श्वास घ्यायचे !!

लेखनविषय:	कविता

वाचने 1270

प्रतिक्रिया 2

प्रतिक्रिया

जियो

स्मृती सोमवार, 03/05/2010 19:15

जियो अपर्णा! फक्त एकच सुचवते.. पहिल्याच ओळीतलं, नव्हतंच 'करायचं' च्या जागी 'व्हायचं' जास्त योग्य वाटेल ना? काय वाटतं तुला? :) राहता राहिलं प्रेमात पडण्याचं.. ते आपल्या हातात असतं तर आणखी काय हवं होतं?! तुझ्या कविता मस्त इन्टेन्स असतात.. वाचायला मजा येते! पुलेशू!!

चालेल

स्पंदना सोमवार, 03/05/2010 19:37

"व्हायच सफल" हे बसतय तस फीट पण काय आहे , प्रेम सफल करण सुद्धा आपल्या हातात असत ग! हट्ट करुन , पळुन जाउन, आणि नाही जमल तर पुढच्या पायर् या गाठणे . माझ्यासारखी मोठ्यान्च्या दबावाला बळी पडुन जगण जगणारी माणस असा (आततायी) (??) विचार नाही करु शकत. पण आज विचार येतो बघ त्यान्च जीवन सफल करताना मी नक्की काय जगतेय कुणास ठाउक..... शब्दांना नसते दुखः; शब्दांना सुखही नसते, ते वाहतात जे ओझे; ते तुमचे माझे असते.