वर्ष एक झाल सखे
गुलाबाचा सण होता
दोन मने जोड्णारा
एक वेडा क्षण होता
फुललेल्या गुलाबाला
एक फुल दिल होत
लाजुनिया फुल वेड
बावरुन गेल होत
मनामध्ये होती भीती
काटे त्याचे बोचतिल
नकाराचे शब्द तिचे
कायमचे टोचतील
पण माझ्या गुलाबाला
नव्हतेच मुळी काटे
डोळ्यांनीच बोलणारे
होते वेडे फुल माझे
वर्ष एक गेल कस
कळलच नाही काही
गुलाबाच्या गंधातच
गुंतुनिया मन राही
काव्यरस
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
2223
प्रतिक्रिया
8
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
कविता
+१
In reply to कविता by प्राजु
अंमळ छान
व्वा.
व्वा सुंदर
एकदम तरल
खुपच खुपच
मस्त!