वर्ष एक झाल सखे
गुलाबाचा सण होता
दोन मने जोड्णारा
एक वेडा क्षण होता
फुललेल्या गुलाबाला
एक फुल दिल होत
लाजुनिया फुल वेड
बावरुन गेल होत
मनामध्ये होती भीती
काटे त्याचे बोचतिल
नकाराचे शब्द तिचे
कायमचे टोचतील
पण माझ्या गुलाबाला
नव्हतेच मुळी काटे
डोळ्यांनीच बोलणारे
होते वेडे फुल माझे
वर्ष एक गेल कस
कळलच नाही काही
गुलाबाच्या गंधातच
गुंतुनिया मन राही
काव्यरस
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
2243
प्रतिक्रिया
8
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
कविता
कविता आवडली.
अभिनंदन!!
- प्राजक्ता
https://www.praaju.com/
+१
In reply to कविता by प्राजु
+१
मीनल.
अंमळ छान
अंमळ छान कविता..
तात्या.
व्वा.
व्वा. सुंदर कविता...
पण माझ्या गुलाबाला
नव्हतेच मुळी काटे
डोळ्यांनीच बोलणारे
होते वेडे फुल माझे
झकास...
मदनबाण.....
At the touch of love everyone becomes a poet.
Plato
व्वा सुंदर
व्वा सुंदर !!!
फुललेल्या गुलाबाला
एक फुल दिल होत
लाजुनिया फुल वेड
बावरुन गेल होत
अहाहा!! मन इतकं तरल झालं या ओळी वाचून ....
**********************************
या जगात दुर्लभ असे काही असेल तर ती सद्वासना आहे - वाचनात आलेला सद्विचार (ज्ञनेश्वरीतील ओवीवर आधरीत)
एकदम तरल
एकदम तरल आहे कविता...मस्त
खुपच खुपच
खुपच खुपच छान.....
मस्त!
आवडली कविता.
**********
भले तर देऊ कासेची लंगोटी ।
नाठाळाचे माथी हाणू काठी ॥