कधी उन्मादाच्या भरात
तिला चंद्राची उपमा देतो
विसरतो सोयिस्कररित्या…
चंद्र..
तो स्वत:च शापित असतो !
कधी प्रेमाने तिलाही
गंगेसम निर्मळ ठरवतो
तिथली आत्मार्पणं पाहून…
मी ही…
शुद्धतेच्या व्याख्या विसरतो !
तुला चांदण्यांची फुले आणु?
उत्साहाने स्वप्ने पाहतो …
तुरडाळ शहाण्णव रुपये किलो?
आम्ही दोघे…
वास्तवाच्या चक्रव्युहात अडकतो !
विशाल.
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
4781
प्रतिक्रिया
12
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
शेवटचे
शेवटचे कडवे आवडले ...
सू हा स...
मस्त
मस्त कविता... ;)
मदनबाण.....
"Life is the flower for which love is the honey."
Victor Hugo
व्वा!! जोरद
व्वा!!
जोरदार!! शेवटंच कडवं सिक्सर आहे. :)
- प्राजक्ता
https://www.praaju.com/
मस्त...आवडल
मस्त...आवडली
--प्रभो
-----------------------------------------------------------------------
काय सांगावे स्वतः विषयी,आहात तुम्ही सूज्ञ !! एका सारखे एकच आम्ही,बाकी सगळे शून्य !!
हा हा
हा हा हा
स्वप्नाच्या दुनियेतुन एकदम धाडकरुन वास्तवात घुसली कविता..
मस्तच.
मस्त ! जय
मस्त !
जय महाराष्ट्र , जय मराठी !
घाट
"कात्रज च्या घाटात अडकतो" असे असते तर अधिक वास्तववादी वाटले असते.
असो, कवितेतला विषाद आवडला.
उमराणी सरकार
तुरडाळ
हे बाकी मस्त रे! :)
तात्या.
धन्यवाद .
सगळ्यांचे मनःपूर्वक आभार ! :-)
सस्नेह
विशाल
*************************************************************
आम्ही इथेही पडीक असतो "ऐसी अक्षरे मेळविन!"
आवडली
आवडली कविता...
शेवटचे कडवे भारी...
binarybandya™
तुरडाळ
खरे आहे रे... !!!
--अवलिया
======
आमचे कडे कशाचाही कशाला बादरायण संबंध लावुन विनोदी लिहुन मिळेल. चिल्लर मधे बसेस फोडुन मिळतील. अधिक माहिती व्यनीमधुन.
छान...
मस्त... आवडली.