पुण्याच्या पेशव्यांचं बुधवारचं सदर पाहून आमची मळमळ अंमळ वाढत जाते. ना इनोचा इलाज चालला ना आलेपाचकाचा! मग ही मळमळ आम्ही अशा प्रकारे बाहेर काढली. प्रेरणा अशीच एक कविता(?) आमचे मित्रवर्य खोबारसेठ यांना समर्पित केलेली. शोधतोय मी माझ्या एका फेवरीट कल्पनेला इथेच या मिपावर साक्षात्कार झाला मला रोज या बोर्डावर प्रतिसाद व्यनीतून कळवायची प्रशंसा स्वतःचीच अन मज्जा मज्जा यायची अचानक एके दिवशी प्रतिसाद ओघ आटला आता वाचने शेकडो पण प्रतिसाद थांबला क्वचित नाममात्र उत्तर वाचकांचा थंडपणा टोचला अशात आठवण झाली 'जाणत्यां'च्या कल्पनेची आणि प्रतिसादांचा बोळा निघण्याची लिहीला भावनाभरताड प्रतिसाद एकच मात्र मोद जाहला कल्पना ठरे सक्सेससूत्र असे का हाकारता लिहा लांब ओळी इमोसनल अत्याचाराची नाहीतर बसेल गोळी *हे विडंबन, कविता जे काही हे आहे, ते आमचे मित्रवर्य, अंहनं, पेशवे आणि नाईलशेठ यांना समर्पित!