इतुकेच तूप घेताना वरणावर कळले होते `अन्ना'ने केली सुटका, `अण्णा'ने छळले होते! ती आमटी फुळूकपाणी बोलून बदलली नाही मी डाळ शोधण्या कितीदा, तळ ढवळले होते मेलेल्या आयुष्याचा त्रास गडे विसरूया (पाऊल कधी वासाने `मेशी'कडे वळले होते?) मी वाहिली तेव्हाही अण्णाला शिव्यांची लाखोली मी नाव त्याच्या बापाचे चुपचाप वगळले होते याचेच रडू आले की जमले न मला हसणेही मी रंग त्याच्या कन्येसह कितीक उधळले होते! नुकतीच त्या स्मरणांची जखम भळभळा वाहिली दिसभर मग त्या विचारांनी पोट ढवळले होते घर माझे शोधाया `ब्युरो'त वणवण केली जे `फोन' मिळाले ते केव्हाच केले होते एकटाच त्या रात्री बकाबका जेवत होतो `मधू'सह आकाशात कितीक