प्रिय मिपाकरांनो, नमस्कार, १५ जुलै २०१० ची वाट पहा. तब्बल एकतीस वर्षे वाट पाहून झाल्यावर "हिंदू एक समृध्द अडगळ" येत आहे. भटकळांचे प्रकाशन आणि प्रत्यक्ष भालचंद्र नेमाडे. लेखकराव व्वा क्या बात है!! त्यांचा साने गुरूंजींचा फॅनपणा, देशी भाषेची आग्रही मागणी, कोसला, बिढार्,झूल सारख्या कादंबर्‍या, आणि त्यांची कित्येक वादग्रस्त विधाने (उदाहरणार्थ -अमुक अमुक लेखक त्यांच्या घरी आरामखुर्चीत बेडकासारखे पडले होते) आम्हा मित्रांच्या टोळक्याला वादावादी साठी खुप विषय मिळाले होते.

काल जिममधे माझं आटोपल्यावर नवर्‍याची वाट बघत एक पुस्तक चाळत बसले होते. पुढील उतार्‍यानी लक्ष वेधलं - पुरुष हे प्रचंड प्रमाणात व्हिज्युअल असतात. स्त्रियांना आवडो अथवा न आवडो एक गोष्ट अजीबात नाकारता येत नाही ती म्हणजे - पुरुषांकडून बाह्यसौंदर्याला दिलं जाणारं अवास्तव महत्व. एखाद्या पुरुषाला सुंदर स्त्रीचं छायाचित्र दाखवा अणि त्याची नजर हमखास २ क्षण जास्त रेंगाळेल याउलट आकर्षक पुरुषाच्या छायाचित्राची दखलही एखादी स्त्री घेणार नाही. १०० पुरुषांना विचारा की ते सौंदर्यास अधिक प्राधान्य देतात की स्वभावास आणी ९५ पुरुष सांगतील सौंदर्य बाकीच्या ५ जणांना प्रश्न कळला नसेल. मला हा मुद्दा पटला, नीट पटला.

टिव्ही मालिकांमध्ये नेहमी पाहिले जाते, सर्व कलाकार चप्पल बूट घालूनच घरात वावरतात. याचे नक्की कारण कळेल काय ? हिंदी मालिकांचे अनुकरण करुन राठी मालिकांमध्येही ही सवय वाढत आहे असे दिसते.