सखे तू जवळ नसतांना तुझे डोळे फार गोंधळ घालतात सगळचं कसं विनाकारण उत्कट होत जातं ------ गोठलेल्या शाईसारखी काळी रात्र आणि थंड पडलेल्या इवलाश्या खिडकीतून दिसणारी ती लोभस चंद्रकोर... तुझ्या डोळ्यांचा आभास निर्माण करतात आणि मग फार गोंधळ होतो... सगळचं कसं विनाकारण उत्कट होत जातं -------- सखे तू जवळ नसतांना बघता बघता कोर्‍या कागदाची कविता होते झरझर लेखणी शब्द पाझरते... कविता तुझे वर्णन करायला लागते तुझ्या डोळ्यातल्या अगणित छटांमध्ये गुरफटते मग तिचाच गोंधळ होतो, आणि सगळीच आंधळी कोशिंबीर होऊन बसते नुसताच गोंधळ, आणि मग सगळचं कसं विनाकारण उत्कट होत जातं -------- सखे तू जवळ नसतांना माझा सगळाच नाईलाज अ

विकेंड बिकेंड ट्रेकिंग बिकिंग ... धबधबे.. डोंगर बिंगर ... पोरी बिरी जाकेटातल्या... फोटो बिटो uploading..... Tag like कमेंटेड ...इंजोयेड अलोट....

एकच तर जिंदगी हि बालपण मार खाण्यात गेल जवानी अभ्यास करण्यात अभ्यास करण्याच्या वयात प्रेम केलं आन आयुष्य घातलं खड्ड्यात म्हणतात आपलं भविष्य आपण ठरवतो पण हे कोण सांगणार त्या गरीब मुलाला कि त्यावर ९५ टक्के प्रभाव घरात्ल्यांचाच असतो स्वप्न बघायला मन उघडं असते पण हे पण ऐका लोक्कांनो त्या पक्षीच्या शेपटीला एक दोरी पण बांधलेली असते आकाशाला जरी सीमा नसली तरी आता तुमच्या स्वप्नांना सीमा असते मजा करण्याचा वय त्या मुलाचं डिप्रेशन मध्ये अडकला सगळ्या चिंता विसरण्याचा सोडून प्रेयसीच्या रुसव्या-फुग्व्यान मध्ये लटकला हे म्हणजे आधीचा मर्कट त्यावर मद्यप्याला रस हळू हळू उडत जाई जीवनाचा इतक्या डिप्रेशन मध्ये पाहून सोडून गेली कि हो ती त्याला प्रेयसी गेली सोडून घरातल्यांशी तो भांडला मित्र मात्र अजूनही होते पण ह्याने आत्महत्येचा पर्याय निवडला

नमस्कार मंडळी, एका उर्दू संकेतस्थळावरील काव्यदालनात विहरताना मला एक रोचक धागा दृष्टीस पडला होता. त्या धाग्यातील कल्पना मला आवडली, आणि ती मिपावरही आपण उतरवावी असा मनात विचार आला. त्यासंदर्भात संपादक मंडळाशी संवाद साधून त्यांच्या सहमतीने, वतीने मी ही कल्पना, हा उपक्रम आपल्या सगळ्यांसमोर मांडत आहे. गुंफता कवन हे उपक्रमाचं साधारण स्वरूप असं आहे, की एक काफ़िया घेण्यात यावा, आणि त्याला आपापल्या प्रतिभासाच्यात घालून सभासदांनी त्यांना सुचतील तसे शेर जोडत जावे आणि आकारास यावी एक सुंदर कविता; एक सुंदर ग़ज़ल. याकरिता, दोन काफ़िये दिले जात आहेत.