मूळ गीत: मन तळ्यात मळ्यात,
मन एकात.. दुसर्यात..
कधी कुणा तिसर्यात.
मन गुंफियते धागा,
अन गुंतत जाई सार्यात.
मन एकात दुसर्यात.. कधी कुणा तिसर्यात.
उरी हिथचा वसे आठव,
चित्त जॉनीच्या खळयांत.
मन एकात दुसर्यात.. कधी कुणा तिसर्यात.
इथे स्टीव्हचे स्मरण करते,
अन बिलचेही घर मनात.
मन एकात दुसर्यात..
साहित्य :
१) ओल्या नारळाचा कीस - ३ वाट्या
२) पिठीसाखर - २ वाट्या
३) मनुका - हव्या तितक्या
४) मिल्क पावडर - २ चमचे (ऐच्छिक)
५) दूध - १ वाटी
६) मलई - ३ मोठे चमचे (ऐच्छिक)
कृती :-
नॉनस्टिक पॅनमध्ये १ वाटी दूध घालून त्यात नारळाचा कीस घालून मंद आचेवर परतत राहायचा.
दूध आटत आलं की त्यात मलई घालायची. त्यामुळे नारळाचा कीस नरम पडतो.
रामराम मंडळी,
सर्वप्रथम सर्व वाचकांना दीपावलीच्या हार्दिक शुभेच्छा :)
दिवाळी सण मोठा नाही रेसिपींना तोटा :)
नेहमीच्याच खमंग फराळासोबत हे रोल नक्की करून पाहा.
जोळी डंगर्या बैलाची
झालं कचूमचू गाळं
वाटं उतरेलं चाकं
असे जिंदगी चे हालं
जो येते तो बोलूनचं
निर्हा गामनं ठेवते
होनं जानं काई नाई
फक्त चकोन्या दाखोते
कायं कोनाच्या पोटातं
नाई होटावरं दिसे
जातो भरळल्या आमी
दाने जात्यातले जसे
कई फुटीलं भोपया
निंगतीलं ह्या झापळा
भिता सारोल्या जातीलं
कई खचूनं पोपळा
आमी बापा साधे सुधे
नाई समजतं कावा
नोका चितं पाऊ आता
बेळ्ळी लागली रे बावा
मुंबईतली एक नेहमीचीच सकाळ उजाडते.
खरे तर तिची ही दुसरी सकाळ असते. पहिली तो फिरायचा पोशाख चढवून उतरतो ती आणि ही दुसरी. तिची सकाळ.
आळस झटकत रेडिओ बंद करत ती उठतॆ.
तो खाली फिरायला गेलेला असतो, एव्हाना तो वर यायची वेळ झालेली असते.
आवरून आटपून ती बाहेर येते, मोबाईल चार्जरला लावते.
दुधाची पिशवी आत आणते, चहा टाकते. तिच्याबरोबर तिचा रेडिओपण स्वयंपाकघरात येतो.
तो येतो.
माझी गंजली मुळाक्षरं
साऱ्या उतान्याच ओळी
पाय दुमडून बसले
पाषाण देहात दडुनी
कोण ठोकतं दार
खुट्टा उघडेना माझा
नाभी मध्ये गुत्थी
आई सोडीना नाळ
कानी आले अफाट
चढला सादळल्या भिंतीवर
मोडला रेड्याचा पाय
कच्च्या जानव्याचं दोर
कसं ओढलं धूड
दात घुसले जीभाडात
कण्ह कण्हत बसला
मनचंद्या कुठल्या भोकातून
वेद पडला बाहेर
माझ्या अंगणात जत्था
चोख्या तुक्याचा गजर
जनी सोवळीच उभी
कोरे घेऊन अभंग
सारे
जगू द्या की त्यांना
जगण्याची खाज म्हणून जे-जे भोगायचं भोगतील त्या
धडपडतील-सावरतील-राहतील पुन्हा उभ्या आतल्या उर्मीने
ठासून मारणाऱ्या व्यवस्थेचे काढू द्या की भाऊ-बाप
भर चौकात मारतील गप्पा, लग्नसंस्थेच्या तुंबलेल्या गटाराचे खोलतील मेनहोल
सडलेल्या संस्कृतीचा करू द्या ना त्यांनाही विटाळ
किती दिवस ओरपणार विटाळातूनच गोल गरगरीत झालेला त्यांचा देह
दोन पायांमध्ये बाईपण शोधणाऱ्यान्ना मारू द्या त्य
मिसळपाव