देवा, क्लोरोफिल देतो का रे , क्लोरोफिल दे ना रे मजला मी कि नई छान छान खायला करून घालेन तुजला कशाला हवाय डोक्याला ताप नि तो पगार कशाला होतील चोऱ्या नि माऱ्या कुठेच पडणार नाहीत दरोडे कि होणार नाहीत कुणाचे खून लुटेल , हो फक्त लुटेल ते सूर्यनारायणाचे ऊन तू काया बनवलीस सोबतीला कमी कि काय म्हणून माया बनवलीस खायला तोंड दिलेस नि भरायला पॉट तरी बी सारे शोधत बसलेत कुठं लागतोय का ते जॅकपॉट ? झाड बघा ना, कुठंच जात नाही तिथेच राहतं नि ऊन खाऊन जेवण बनवून देतं मलाही आवडेल तसं राहायला काहीही नको , हवंय फक्त ऊन आणि ऊन लुटायला मस्तपैकी लुटून , छान छान जेवण बनवायला स्वतःच हात

तुझ्या कवितेची ओळ अवचित ओठी येते जिंदगीच्या निवडुंगा इवलेसे फूल येते तुझ्या कवितेची ओळ अवचित ओठी येते कालियाच्या डोहातून कृष्णधून उमटते तुझ्या कवितेची ओळ अवचित ओठी येते पाखराच्या लकेरीने हिर्वी वेल थर्थरते कवितेची ओळ तुझ्या पुन्हा पुन्हा ओठी येते पुन्हा पुन्हा रुजूनिया पुन्हा पुन्हा उगवते