Skip to main content

पाऊस-४

लेखक उदय सप्रे यांनी गुरुवार, 12/06/2008 16:17 या दिवशी प्रकाशित केले.
तो यायच्या आधी नी येऊन गेल्यावरचं उदासवाणं जग "तो येताच मोहरेल !" म्हणून तर हा विरह सोसायचा !

पाऊस-४

लेखक उदय सप्रे यांनी गुरुवार, 12/06/2008 16:01 या दिवशी प्रकाशित केले.
त्याचं अस्तित्व म्हणजेच एक आमंदाचं गाणं ! प्रत्येक वेळी नवा स्पर्श , अनोळखीपणे न्हायचं !

पाऊस-३

लेखक उदय सप्रे यांनी गुरुवार, 12/06/2008 15:47 या दिवशी प्रकाशित केले.
तो ही असाच बरसतो बेभान होत माझ्यावर , स्वतः रिकामं होत , मला मात्र मंत्र देतो जगायचा !

पाऊस-२

लेखक उदय सप्रे यांनी गुरुवार, 12/06/2008 15:04 या दिवशी प्रकाशित केले.
तुझ्या आठवणींनी मला चिंब भिजवणारा पाऊस , अवचित् कोरडा होत , डोळ्यांतले थेंब उधार मागायचा !

पाऊस

लेखक उदय सप्रे यांनी गुरुवार, 12/06/2008 14:57 या दिवशी प्रकाशित केले.
पाऊस कधी धुसमुसळा - तुझ्यासारखाच वागायचा शांत धुक्याच्या पहाटे तो शृंगारीक होत वा गायचा !

अश्रु

लेखक पुष्कराज यांनी गुरुवार, 12/06/2008 11:18 या दिवशी प्रकाशित केले.
मित्रांनो डोळ्यात पाणी येत असेल तर अडवू नका, अश्रु म्हंणजे भावनांचा अविष्कार त्यांना जर उगीचच रोखल तर माणूस दगड होईल.

बुद्धीबळ खेळणारे यंत्र!

लेखक चतुरंग यांनी गुरुवार, 12/06/2008 10:39 या दिवशी प्रकाशित केले.
आपल्या संपूर्ण बुद्धिबळ कारकीर्दीत फक्त ३६ डाव हरलेल्या आणि सातत्याने आठ वर्षे अपराजित राहिलेल्या माणसाला 'बुद्धिबळ खेळणारे यंत्र' असा किताब मिळाला नसता तरच नवल. बुद्धिबळातला चमत्कार असं ज्याचं वर्णन केलं जातं त्या होजे राऊल कॅपाब्लांका बद्दलच मी बोलतोय. १८८८ मधे दक्षिण अमेरिकेतल्या क्यूबा ह्या देशात जन्मलेल्या होजेचे बुद्धिबळाचे प्राथमिक शिक्षण घरातच वडिलांशी खेळताना झाले. चार वर्षाच्या कापाने वडिलांना घोड्याची एक अयोग्य खेळी करुन त्याला फसवताना पकडले आणि त्यांनी नेमका काय प्रकार केला ते त्यांना नीट समजावून सांगितले!

पुपुर्झा

लेखक पुष्कराज यांनी गुरुवार, 12/06/2008 10:30 या दिवशी प्रकाशित केले.
कधीतरी कोणीतरी आपल्या मनात घर करत,कायमचा निवारा नसेलही तो,पण काही काळ तरी आपल मन तिथ रमलेल असत, मनाला वेड लावणारे हे क्षण, रोजच्या धकाधकीच्या आयुष्यात असाही निवांतपणा हवाच ना

शिल्पकार गुरू आणि मास्तरांची शिल्पकला..

लेखक भडकमकर मास्तर यांनी गुरुवार, 12/06/2008 09:27 या दिवशी प्रकाशित केले.
झालं काय, आमच्या एका नाटकासाठी एक नाटकात काम करणार्‍या कलाकारासारखा दिसणारा पुतळा हवा होता... आता हे म्हणजे जरा अवघडच झालं.. चित्राबित्राचं जमलं असतं पण शिल्प तेही हुबेहूब तसं दिसणारं म्हणजे काय करावं बरं, अशा विचारातच होतो..तेव्हा कळलं , आपल्याच भागात एक शिल्पकार राहतात, ते हे करून देऊ शकतील... ते शाडूच्या मातीपासून प्लास्टर मोल्डिंग पद्धतीने प्लास्टर शिल्प बनवणार होते.. पण त्यांना एका असिस्टंटची गरज होती.. मग काय हो, मी तर आनंदानं बनलो त्यांचा असिस्टंट... ( असल्या गोष्टी इतर कुठे आम्हाला लवकर शिकायला मिळणार?)... . .. हे आमचे गुरू शिल्पकार चंद्रशेखर जोशी...