दुष्काळ
अधीर आर्त स्वरांनी
पुसते धरा नभाला
तो गंध तुझ्या स्मृतींचा
सख्या कुठे निमाला...
प्रीतीत रंगलेला
कणा-कणात रुजलेला
अपुल्या मधु-मिलनाचा
मृदगंध कुठे हरवला...
आठवते अजुनी
भेट तुझी सौख्याची
त्या भेटीत गुंफलेला
स्नेहबंध कुठे गळाला...
स्खलित जाहले
पतिव्रता जरी मी
मनात गुंतलेला तो
स्पर्ष कुठे निमाला...
व्याकुळ धरणी वरुणासाठी
कृषक, पुत्र तिचा तोही पुसतसे
वरदहस्त प्रभो,
तव तो कुठे हरवला...
विशाल
मिसळपाव
गवार आमची तशी एकदम मनपसंद भाजी. त्यात परवा तात्यांनी जवळयाची आठवण काढून दिली. मग काय घेतली पिशवी आणि गेले बाजाराला. फरक हाच की इथे कोळीण न्हवती भांडायला. इथे बाप्या होत्या मिचमिच्या डोळ्याचा. इकडच्या एशियन मार्केटात गेले अन घेवून आले सुखा जवळा. मग गवार आणली. जमवाजमव झाली.मग केली सुरुवात. तर मंडळी, हे घ्या.
सामानः
१ वाटी जवळा,
१/२ किलोच्या आसपास खुटखुटीत गवार्(मोडून पहा कशी खुटकन मोडते का नाही.