नुक्ता चीं हैं गमे दिल उनको सुनाये ना बने... ह्या गझलची जादू अशी की तीने अनेक गायक, संगीतकारांना वेड लावले. हि मिर्झा गालीबची गझल, अनेक संगीतकारांनी चालीत बांधली. अनेक गायकांनी ती गायली. ह्या गझलच्या अनेक छटांचे संकलन करण्याचा मानस आहे. ह्या पैकी सुरय्या, नुरजहाँ, रफी साहेब व सैगल साहेबांच्या आवाजातील गझल यु ट्युब वर उपलब्ध आहेत. हि गाणी येथे ऐकता येतील. आणखी गायक, संगितकारांच्या छटा हव्या आहेत. कृपया मिपाकरांना माहीत असल्यास दुवे द्यावेत.

लेयनार्डो द विन्ची ह्या गुढ व्यक्तिमत्वाबद्दल जितके लिहावे तितके थोडे. त्याची अनेक चित्र पॅरीसच्या लुव्र म्युझियममधे तसेच इतरही युरोपमधिल म्युझियममधे आहेत. असेच एक म्युझियम म्युनिकमधे आहे- Alte Pinakothek. त्यात लेयनार्डो द विन्चीने काढलेले मुळ चित्र "The Madonna of the carnation" (1478–1480) संग्रहीत आहे.

गणपती नंतर लगेचच गौरींचे आगमन म्हणजे आनंदाची पर्वणीच असते. आमच्याकडेही गौरी बसवण्यात आल्या. परंपरेनुसार आम्ही शाडूच्या उभ्या गौरी बसवतो.सर्व सजावट मी आणि माझ्या भावाने केली. तर पक्वान्नं आई आणि आत्या यांनी केली. रव्याचेलाडू,चकली,करंजी ,मोदक हे सगळे पहील्या दिवशी ! तर गौरीपूजनाच्या दिवशी पुरणपोळीचा नैवेद्य होता. आमच्यात गौरी आगमनाच्या वेळी अंगणातील तुळशी वृंदावनापासुन घरात स्वयंपाक खोलीपर्यंत रांगोळीची पाउले काढली जातात आणि त्यानंतर प्रत्येक पावलावर मुखवटे ठेवले जातात.

*** स्थळ - नेहमीचेच रात्रीचे ठिकाण. वेळ - नेहमीची 'बसायची' वेळ. पात्र - मी आणि नेहमीचा मित्र. (सुरवात नुकतीच होत असल्याने कोण काय बोलत आहे हे नीट कळत नाही, जसजसा वेळ जातो तसं नीट कळायला लागतं, अशी सुरवातीची उन्मनी अवस्था) मी - हाटेल चांगल चालायला लागलं रे... सुरवातीला आपण यायचो तर अगदी फुटकळ लोक यायचे तो- तर आता चांगले चालु आहे. फॅमिली रुम, बार, गार्डन, टेरेस वेगवेगळे भाग आहेत. जो तो आपापल्या चॉईसने जातो मी - ते बरे आहे नाही तर तुला मला पाहुन सगळे फॅमिलीवाले पळुन गेले असते तो - तर काय .. एक तर माकडाचे चेहरे आपले.. भाषा खराब मी - पण आपल्याला तोंडावर बोलतं का कुणी?