पाउस आणी निसर्ग पाउस हा नसतो फक्त आनंदाचा उरुस तर पाउस हा असतो आभाळाच्या लेकरांनी विश्वाच्या ओसरीत घातलेला धुडगुस पाउस म्हणजे आभाळाने धरणीला दिलेला असतो एक नजराणा आणी पाउस म्हणजे आकाशाचा धरतीला भेट्ण्याचा असतो एक खोटा बहाणा या जलदाच चैतन्य भेटत असत जेव्हा प्रितीत तेव्हा पाउस घेत असतो स्रुजनाला आपल्या गोड मिठीत तहान विसरुन मेघ जेव्हा जलधारा शिंपुन होतात अधु धरणी मात्र होते तेव्हा हिरवा शालु नेसलेली नववधु पावसाच या निसर्गाला काहिच नसत सांगण आणी निसर्गाच या पावसाकडुन काहीच नसत मागण कारण पाउसच असतो या निसर्गाच शुभ्र कोंद्ण आणी निसर्गच असतो या पावसाच हिरवं अंगण .......

आमची प्रेरणा पुन्हा एकदा चित्त यांची अप्रतिम गझल कोणत्या चिमटीत मी त्याला धरू आणि काही खरडवह्या ;;) कोणत्या शब्दात दम त्याला भरू ? माजले जालात जे फुलपाखरू तू अता बघशील वाताहत खरी लागले पाध्ये जसे हे अवतरू पंचही तेव्हाच खाते कापतो लागले उधळायला जर शिंगरू पटवती सार्‍या पुरातन ओळखी बघ पुन्हा आले जुने माथेफिरू ! फुरफुराया लागले धागे किती ! लागले कंपू पुन्हा कल्ला करू आठवू इतके कसे मी आयडी ? आठवू कोणास, कोणा विस्मरू ? ---------कलम १ ----------------- खूप नक्षीदार आहे लेख हा एकमेकांना चला वाव्वा करू आपल्या दोघांमधे कोणी नको ये खरड टाकू जरा

चिक्कार दिस झाल बाय तुज्या डोल्यांच गान आयकलच नाय आटवतय तुला शेतान भात लावताना तिरप्या डोल्यांनी म्हटलवत 'धीन ताना धीन ताना' कालजान गीटार वाजलवत चार दीस झोपलोच नाय चिक्कार दिस झाल बाय तुज्या डोल्यांच गान आयकलच नाय खारीवर आल्तीस दुपारची लाजत होतीस पापनीचे पल्याडशी 'मुजे रंग दे, मुजे रंग दे' बोलत होतीस त्यादीवशी तुला रंगवताना मी दमलोच नाय चिक्कार दिस झाल बाय तुज्या डोल्यांच गान आयकलच नाय 'मै तेरीच हुं' गाताना काय तुजा आवाज होता. हरणीचे डोल्यांना पापनीचा साज होता. त्या डोल्यात बुडलो न भायेर कदी निगलोच नाय चिक्कार दिस झाल बाय तुज्या डोल्यांच गान आयकलच नाय आजकाल तु डोल्यानं झालीस मुकी निस्त