अरे आमच्या कृष्णा तू आमच्या संगे खेळत का नाही? आवडते म्हणूनी लोणी मागतो माझ्यासंगे गोपाळ फिरवीतो उगाच माझी खोडी काढूनी तुम्ही लोणी मज देत नाही कशास मग तुम्हासंगती मी खेळाया येई? दही दुध शिंक्यात टांगले हाती माझ्या न लागे असे ठेवले संवंगड्यासवे काढाया जाता म्हणता दही मी चोरून खाई कशास मग तुम्हासंगती मी खेळाया येई? पाणवठ्यावरी जाता स्नाना करीता उगाचच तुमची वस्त्रे विसरता न जाणोनी कोठे शोधीता आळ मजवर मग का घेई? कशास मग तुम्हासंगती मी खेळाया येई? - पाषाणभेद (दगडफोड्या) ३०/०७/२०१०

रक्त आटते, मन सुकते, आपल्या राष्ट्रात आपणच स्वस्त। त्यांच्या सांभाळा संवेदना, झाकुन आपल्या वेदना। वंदेमातरम् नको, गुरुला फाशी नको। समान कायदा नको, काश्मिरात पंडीत नको। तरीही तोंडे ह्यांची’, मक्के कडे सदाची।

राजेशशेठचे बट डोईवरी वाचले आणि आम्हाला पी‌. सावळारामांची आठवण आली त्यांची एकसे एक सुमधुर गाणी ऐकत असतानाच विलासरावांची परदेशवारी आमच्या वाचनात आली आणि आम्ही गाऊ लागलो विलास तो गेला, गेला, तिला भेटण्याला तिला भेटण्याला गेला, तिला भेटण्याला वेबकॅमी लावुनि डोळा अधी त्याने कुटले टाळ परदेशी नाही गेला कधी ही तो एक वेळ गावा कडे धंदा त्याचा भाऊ करे प्रतिपाळ चरणांची त्यांच्या धूळ लागली हो ब्राझीलाला सत्य वाचा त्याची कथा वाटली का तुम्हा खोटी फुकटचे चार टीन झोप लागे भली मोठी बियरच जन्माची ती शेजार्‍यास उठवू किती संपवून प्रवासास येई प्लेन जमिनीला -केसुरंगा क्रमशः