मिसळपाव | मराठी माणसांचे ऑनलाईन व्यासपीठ

मिपाकरांनो मला १ आठवड्यापासुन खुप जोराचा खोकला येत आहे. खुप सारे टॉनिक्स आणि काढे घेऊन पाहिले परन्तु काहि फरक पडत नाही. आपल्याकडे जर काहि उपाय असतील तर कृपया सांगावे. मी खोकल्याने खुप हैराण आहे एक शब्द धड बोलु शकत नाहिये . तेंव्हा आपण मला मदत केल्यास मी आपला आजन्म ऋणी राहिन. धन्यवाद.

'आयुष्य' या शब्दाचा अर्थ जर वर वर विचार केला तर जन्मापासून मृत्यूपर्यंत जो काही काळ असतो त्याला आयुष्य म्हणतात असाच असेल. पण हा जो काही काळ असतो तो आपण कसा घालवतो याला कदचीत 'जीवन जगणे' असे म्हणत असावेत. मी कधीही या दोन्ही गोष्टींचे अर्थ लावण्याचा अथवा समजून घेण्याचा प्रयत्न नाही केला.. किंवा इथून पुढे करेन असेही नाही . मात्र गेल्या काही दिवसांत जे काही बदल मला जवळून पहायला मिळाले त्यातून कदाचीत थोडंफार यालाच 'जीवन' म्हणत असावेत असं वाटू लागलं. आयुष्यात थोडासा जरी 'बदल' झाला तरी तो बाकी इतर किती 'बदल' घडवू शकतो याचं उदाहरणच पाहण्यात आलंय.

पुणेकरानीच फक्त पाट्यांचा तोरा मिरवावा अशी मक्तेदारी उरलेली नाही. पार्ल्यात काल एक पाटी पाहिली आणि मला पार्ल्याचा जाज्वल्य अभिमान वाटून ऊर भरून आला . मल्टीपर्पज स्टेनलेस स्टील मोदकपात्र बहुगुणी उपयोग : कडधान्ये बटाटे अळूवड्यांचे रोल पालेभाज्या व अंडी उकडण्यासाठी तयारकेलेल्या अळुवड्या इडल्या कोथिंबीरवड्या ढोकळा पुलाव बिर्याणी गरम करण्यासाठी फळे ठेवण्यासाठी डिशचा वापर व फुलांची परडी म्हणूनही उपयुक्त संकष्टी अंगारकी चतुर्थी ला घरात आवर्जून उकडीचे मोदक मोदकपात्रात तेल न वापरताही लवकर उकडविण्यासाठी . हे पदार्थ ज्या गृहिणीना येतच नसतील त्यांच्यावरही एक सोल्यूशन म्हणजे सुं

शुक्रवारी एका मित्राला भेटलो. गडी चांगलाच वैतागला होता! त्याला विचारलं-" कावलायस का भावा? शनिवार, रवीवार बी हाफिस हाय काय?" मित्र -" अर एक मराठी पोरग आलय आमच्या कंपनीत." मी-" भावा चांगल हाय की मग!" मित्र-"घंटा! खुळ्या ल@#$च हाय ते." मी-" आयला, आल्या आल्या काय केल भावान?" मित्र - " त्याला ईचारल- तु बी मराठी काय , तर ते म्हणतय - नाही मी पुण्याचा आहे!" ऐकून हसून हसून पुरेवाट झाली. लिहायला एक विषय भेटला! तसा मी पुन्यात फार कमी वेळ राहिलेलो आणि पून्यातल्या लोकांचा पून्याबाहेरच संपर्क आला.

आता उरल्यात फक्त तुझ्या आठवणी, खिडकीतून येणाऱ्या कवडश्यात समोर टेबलावर दिसतो तो तांब्या आणि त्यावर उपडं ठेवलेलं फुलपात्र, पूर्ण खोलीभर पसरलेला तो रातराणीचा सुगंध, टेबलाच्या पायापाशी पडलेलं ते वर्तमानपत्र. रेदिओ वर लागलेलं ते मुकेशचं गाणं "जाऊन कहा बताये दिल...." पूर्ण खोलीभर व्यापलेला अंधार ज्याच्या कुशीत संध्याकाळचा उन हळू हळू निजू पाहताय, आणि तो आपला पदर मायेना त्याच्या अंगावर पास्राव्तोय, खुद्ची एकसारखी लयीत मागेपुढे होतेय आणि हळूच येणाऱ्या वार्याच्या झुळकीने तुझ्या फोटोवरचा चंदनाचा हार हलतोय... .... आता... आता फक्त उरल्यात तुझ्या आठवणी....