१८५७ च्या उठावा नंतर इंग्रजांनी बहादुर शाह जफर यांच्या दोन्ही मुलांचे शीर धडा वेगळे करुन ताटात सजवुन पेश केले आणि त्यांना रंगुनं येथे बंदिस्त केले , तेव्हा तिथल्या वातावरणात ही गजल लिहिली होती ( आज ही लाल किल्ल्यात स्मरण म्हणुन गजल लिहिली आहे) लगता नहीं है जी मेरा उजड़े दयार में !

घराच्या खाणाखुणा लक्षात ठेवाव्यात अशी घरे आता राहिलीच आहेत कोठे ..?? आमच्या लहानपणची घरे जशी होती तशीच होती कितीक काळ कुणास ठाऊक.? माडीवरचे बळद कितीतरी जुने असावे पुसलेच जात नाही मनातून सिगारेट ओढणारा फेल्ट ह्यात घालणारा पत्री डब्यावरचा अनेक मुखवट्याचा तो डबा त्यात साठवलेल्या कितीतरी चीनी मातीच्या बाहुल्या लोलक,भवरे आणखीन काय नि काय कितीक काळ तसाच होता पुसलाच जात नाही मनातून ....!! डबल ब्यारलची सायकल होती हर्क्युलसची मस्त दणकट मजबूत ...!! आजोबांच्या काळातली मामा वापरून त्याची मुले वापरू लागलेली तशीच होती कितीक काळ कुणास ठाऊक...?