“जेवायला वाढ, खूप भूक लागलीय.” तो घरात शिरत म्हणाला. दिवाळीचा पाडवा,ती हरखली, किंचीत लाजली सुद्धा.काय हो अचानक कसे काय?आणी ते सुद्धा रात्रीच्या साडेअकरा वाजता.तो नुसताच गालात हसला.झोपलेल्या मुलांकडे प्रेमाचा एक कटाक्ष टाकला. आई बाबा तुम्ही येणार नाही म्हणून तुमच्या बहिणीकडे गेलेत. त्याच्या अचानक येण्याने तारांबळ उडली होती.तोडंच्या टकळी बरोबरच तीने पाट रांगोळी करत ताट वाढायला घेतल॔. आपल्याच नादात म्हणाली, आहो हात पाय धुऊन घ्या. तो गेला. . . . . . . मुलगा तीला हालवत म्हणाला, "ए आये,दारावरची घंटी वाजतीय". डोळे चोळतच तीने दरवाजा उघडला,बघते तर काय ?

समाजप्रबोधन करणार्या साहेबांचं जोरात भाषण चालू होतं. आज साहेब धर्मावर बोलू लागले. रूढी, परंपरा, पूजा-अर्चा, देव सगळं खोटं आहे, आपण या अंधश्रद्धांमधून बाहेर पडलं पाहिजे. साहेबांच्या प्रत्येक वाक्याला टाळ्या आणि शिट्ट्यांचा पाऊस पडत होता. बसलेले श्रोते आणि मंचावरचे सर्व लोक आज साहेबांच्या या नव्या अवताराकडे आश्चर्याने बघत होते. साहेब जोषात होते. तेवढ्यात एक बाई मंचापाशी येऊन उभी राहिली. तिने साहेबांना हातही केला. साहेबांचं लक्षच नाही. मंचावर उपस्थित सहकार्यांनी बाईंना वरती बोलावलं. साहेबांना आश्चर्यच वाटलं. तू कशी काय इथं? बाई म्हणाली, आजची सभा दणक्यात व्हायला पाहिजे असा तुम्ही नवस बोललाय.

शुभमंगल वधू वर सूचक केंद्राच्या संचालिका, प्रमिला ताई यांचे फार नाव होते. वक्त्या, सामाजिक कार्यकर्त्या, उद्योजिका अशी अनेक बिरुदं त्या मिरवीत होत्या. ऑफिस बंद करायच्या गडबडीत त्यांनी सेक्रेटरीला हाक मारली, मुग्धा, ती मंगळी मुलामुलींची यादी, अमेरिकेतील वरवधू, अपंग वर वधू, पत्रिका पाहणारे, न पाहणारे सगळे नीट सॉर्ट करून ठेवलेस नं? नाहीतर खूप गोंधळ उडतो बघ क्लायंट्स समोर! 'आत येऊ का मॅम ..? ' एक गोरटेली, नाजूक मुलगी विचारत होती. 'ये, ना. कुणाचं नाव नोंदवायचे आहे?' प्रमिला ताईंनी विचारलं. 'अं....माझंच..म्हणजे....'. ती चाचरत म्हणाली. 'पण..तुमच्याकडे LGBTQ ची स्वतंत्र यादी असेल ना..?

“आर्टीफिशिअल इंटेलिजन्सची कमाल आहे” “पण हे सॉफ्टवेअर कसं काम करतं?” “भूतकाळातल्या व्यक्तीचं लेखन आणि त्या व्यक्तीचा मूळ आवाज या सॉफ्टवेअर मध्ये फीड करायचा” “ओके मग?” “हे सॉफ्टवेअर ती सर्व माहिती प्रोसेस करतं” “आणि त्या व्यक्तीचा मूळ आवाज शोधून काढतं?” “फक्त शोधून काढत नाही, तर त्या व्यक्तीच्या मूळ आवाजात बोलतं सुद्धा” “महाराजांशी सुद्धा बोलता येईल?” “नाही, मूळ आवाजाचा नमुना फीड करावा लागतो” “ओह.. आता मग कोणाशी बोलता येईल?” त्या सायंटिस्टने कॉम्पुटरच्या स्क्रीनच्या पहिल्या नावावर क्लिक केले “हॅलो हाय.. सर... इज धिस मिस्टर बोस?” “येस” “सर..

शेताततला लाखाचा माल मार्केटला पोहोचू शकला नाही, खराब झाला. गेले लाख वाया, पण बाप महत्वाचा होता. बापासाठी एवढं करायला नको? रात्री दोन वाजता बापाने छाती धरली, हार्टेटॅक!