आजवर वेळोवेळी काही लिहिण्याचा प्रयत्न केलाय. काही लेखन प्रासंगिक आहे. काही ठरवून झाले आहे. तर काही सुचेल तसे मांडलेले आहे. मिसळपाव च्या अथांग सागरात हे अर्घ्यदान करीत आहे. आपलाच एस.योगी. ------------------------------------------------------------------- मेहफूझ पाता हू खुद को अंधेरो में उजाला कही मेरा गम उजागर न कर दे .. ----------------------------------------- टूटते हुए वादे देखकर जीते रहे जिंदगीभर और वोह है की हर रोज इक नया वादा करते रहे.. ----------------------------------------- अश्क की जात है गिरना और इन्सान की गिराना.. ----------------------------------------- दर्द तो मज तब दे

चमकून गेली वीज, भिजवून गेल्या सरी माळरानांनी पांघरली हिरवी शाल अंगावरी पक्षांची किलबिल कोकिळेची शीळ, निसर्गाच संगीत लई भारी उडती पक्षी एकामागून एक, आभाळी जशी पंढरीची वारी सारं गाव जाग करी भूपाळीन, वासुदेवाची स्वारी मधुर स्वरांना साथ चिपळीची, घेऊन चालली दारोदारी बुजगावण्याच्या भेटीला चालला शेतात शेतकरी वाऱ्यासंगे झुले किती तांदूळ अन बाजरी घंटानाद आला कानी, पोहचला देवपूजेला पुजारी भगवा झेंडा फडकत आहे राउळाच्या कळसावरी लाल रंग वाढला समोर पूर्वेच्या क्षितीजावरी दिसे एका अंगणात कोणी सूर्याला अर्घ्य करी