तिच्या मोकळ्या केसांत अलगद झिरपतो माझी इच्छा कशी तो आपसुक पुरवतो? तिच्या ओठांवर थांबलेला त्याचा एक थेंब पाऊस.....प्रेमाचं दव नाही तर काय आहे? हिरव्यागार पनांवर टपोरं मोगर्‍याचं फूल फुलत असतं घेवून तिच्याच वेणीची चाहूल अड्खळतं अवचित माझं प्रत्येक पाऊल पाऊस्.....तारुण्य आणि रसिकतेची माय आहे ! कोसळणार्‍या सरी तिला चिंब भिजवतात अबोली साडीला अंगाशी घट्ट सजवतात मनात आपसुक प्रेमाचे अंकूर रुजवतात पाऊस....हुरहुरणार्‍या मनावरची साय आहे ! चहाचा शेवटचा कप शिल्लक आहे थरथरणार्‍या तिला पण तो हवा आहे अर्धा घेवून ती उष्टावलेला अर्धा मला देते हा असा "अमृताचा" क्षण प्रत्येकाला हवा आहे ! पावसामुळेच तर हे सगळं

हार माझी या घडीला , पण उद्याची जीत आहे कौतुकाचा मी भुकेला, आसवांना पीत आहे ! संपले जरी सूर कंठी , जिद्द आहे गायची दाटल्या कंठात माझ्या अन उद्याचे गीत आहे ! जा, सुखाने झोप तू , माझाच हा वनवास आहे सवय नाही भोगण्याची-त्या "सुखाला" भीत आहे ! जिंकला जो या पटावर तो सिकंदर खास आहे "हारलो का?" हे पहाणे , जिंकण्याची रीत आहे ! काय तुम्ही मागुती या जीवनाच्या नाचता? मुक्ती जे देहास देई, "मरण" माझी प्रीत आहे !

आमची प्रेरणा कवी अनिल यांची अप्रतिम रचना आज अचानक गाठ पडे... आज अचानक लाथ पडे नयन वळविता सहज कुठेतरि दिसले अंतरपट उघडे असता मनिमानसी 'तसे' मम अवचित दृष्टिस दृष्ट भिडे 'गूढ खूण' मम कळुन लाजुनी बघते ती इकडे तिकडे निसटुनि जाई संधीचा क्षण सदा तिचा संकोच नडे अयत्या वेळी अयत्या मेळी घडले हे भलतेच गडे दचकुनि जागा मी नीजेतून भार्येने धरले नरडे