Skip to main content

मिसळपावची दखल ई-सकाळवर

लेखक पुणेरी मिसळ्पाव यांनी शनिवार, 26/07/2008 12:46 या दिवशी प्रकाशित केले.
बंगळूर बॉम्बस्फोटानंतर मिसळपाववर जी काही चर्चा घडली त्याची दखल थेट सकाळसारख्या माध्यमाने घेतली आणि तेही त्यांच्या ई-सकाळच्या अपडेटस्‌मध्ये. यावरून मिसळपावचे महत्त्व दिवसेंदिवस वाढत चालले आहे याचाच प्रत्यय येतो. आपला, पु़णेरी मिसळपाव.

मागून येणार्‍याला मी दरवाजा उघडा धरून ठेवते.

लेखक श्रीकृष्ण सामंत यांनी शनिवार, 26/07/2008 09:54 या दिवशी प्रकाशित केले.
"मी माझ्या आयुष्यात लक्षात ठेवण्यासारखं एका अनोळख्या कडून हे एका रेस्टॉरंट मधे शिकले." त्यादिवशी आम्ही एका सेमिनारला गेलो होतो.ललिता प्रधान माझ्या बरोबरच काम करते.सेमिनार संपल्यानंतर मी दरवाजातून बाहेर पडत असताना दरवाजा रोखून धरून उभी असलेली तिला पाहून मी तिच्या बरोबर गप्पा मारतच उभा राहिलो.नंतर आम्ही दोघं कॅन्टिन मधे जावून एक एक कॉफीच्या कपावर गप्पा पुढे चालू ठेवित बोलत होतो.दरवाजा उघडा करून धरून ठवलेलं मी तिला यापूर्वीच एक दोनदा पाहिलं होतं म्हाणून ह्यावेळेला जरा कुतुहल म्हणून मी तिला विचारलं तेव्हा मला ललिता म्हणाली, "हा विषय मी जरा माझ्या दृष्टीने मनाला लाऊन घेतल्यासारखा करते.काही लोक द

लास्ट लेक्चर - प्रोफेसर रँडी पॉश्च

लेखक विकास यांनी शनिवार, 26/07/2008 00:45 या दिवशी प्रकाशित केले.
"जेंव्हा तुम्हाला जे हवे ते मिळत नाही, तेंव्हा जे मिळते त्याला अनुभव म्हणतात...हे जगणे म्हणजे फक्त तुमची स्वप्ने साकार करणे नव्हे तर ते आपण आपल्या जीवनाचे कसे नेतृत्व करतो, या संदर्भातील आहे. जर तुम्ही तुमचे आयुष्य योग्य रीतीने पुढे नेत रहाल तर तुमची कर्मे आपोआप बाकीच्या गोष्टींची (यशाची) काळजी घेतील. आणि तुमची स्वप्ने साकार होतील." - शेवटचे भाषण (स्वैर अनुवाद "लास्ट लेक्चर")
- प्रोफेसर रँडी पॉश्च, (Randy Pausch, October 23, 1960 – July 25, 2008), कार्नेगी मेलन युनिव्हर्सिटी.

ठपका!

लेखक चतुरंग यांनी शनिवार, 26/07/2008 00:43 या दिवशी प्रकाशित केले.
'ठिपका' ही सुंदर गजल घेऊन आलेल्या अनिरुद्ध अभ्यंकरांच्या वेशातल्या केशवसुमारांना आम्ही ओळखले मात्र पाठोपाठ विडंबनधर्माला जागणे आले! ;) ठपका!

घरात भरल्या घुसले उंदीर...

लेखक अविनाश ओगले यांनी शुक्रवार, 25/07/2008 22:28 या दिवशी प्रकाशित केले.
घरात भरल्या घुसले उंदीर गणयंत्राच्या समोर बसले ज्ञानपिपासू अधीर डोळे चकाकत्या पडद्याला डसले ज्ञानाची ती अपार विश्चे; हवे हवे ते क्षणात वेचून क्लिकक्लिकणारा उंदीर आणी- थेट घरातच अवघे खेचून गणक ऋषींच्या नव्या पिढीचे उंदीर हेची बाप जहाले माणूसघाणे, बधीर रोबो घराघरांतून जन्मा आले. -अविनाश ओगले
Taxonomy upgrade extras

सांघिक खेळ

लेखक सुधारक यांनी शुक्रवार, 25/07/2008 22:04 या दिवशी प्रकाशित केले.
हे असे कां व्हावे? कर्मधर्मसंयोगाने विंबल्डनची अंतीम फेरी तीन ठिकाणी बसून बघितली. ज्याला त्याला फ़ेडरर जिंकावा असेच वाटत होते. नादालचे परतावे जबरदस्त दिसत असतानाही सहानुभूती त्या फ़ेडररलाच दिसत होती. तीसया सेटला नादालचा पाय दुखावला तेव्हा त्याची लंगडी चाल पाहून ’पुरे झाली तुझी नाटकं’ अशी टिपण्णी देणारे देखील होतेच. एकूण केबलचा पैसा वसूल करणारी मॆच होती हे नक्की. आणि हो, प्रेक्षकांत बसलेल्या बोर्गला हसताना पहिल्य़ांदाच पाहिले. आता सायकल शर्यत सुरु आहे. मला ही स्पर्धा जास्त शैक्षणिक वाटते. खरी संघभावना या स्पर्धकांमध्ये दिसून येते.

ठिपका

लेखक अनिरुद्ध अभ्यंकर यांनी शुक्रवार, 25/07/2008 16:29 या दिवशी प्रकाशित केले.
घडायचे ते घडले काही टळले नाही त्या वळणावर तुला भेटणे चुकले नाही कळले नाही कसा कधी संवाद संपला वाद कधी मग सुरू जाहला कळले नाही आज अचानक अर्थ असा हा समोर आला त्या धक्यातुन शब्द कधी सावरले नाही तू ओठांनी निर्धाराने खूप लपवले पण डोळ्यांना तुझ्या कधी ते जमले नाही तशी जुनी शब्दांची माझी ओळख आहे पण अश्रूंना का त्या मी ओळखले नाही मान्य कधीही केले नाही आपण चुकलो दोघांमधले अंतर मग हे घटले नाही बदलत गेला रस्ता अन मी बघत राहिलो रस्त्यासंगे मला बदलणे जमले नाही तू जाताना नजर तुझी माघारी वळली का माघारी पाय तुझे पण वळले नाही? बघत राहीलो दूर तुला ठिपका होताना मला कळेना का डोळे हे मिटले नाही -अनि